ডিজিটেল ডেস্ক : ঘৰত, মন্দিৰত বা যিকোনো ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ সময়ত আৰতি, পূজা বা ভজন-কীৰ্ত্তন কৰা হয়। এই সময়ত ভক্তসকল ভক্তিৰসত নিমগ্ন হৈ হাত চাপৰি বজাই ঈশ্বৰক পূজা-অৰ্চনা কৰে। কিন্তু আপুনি কেতিয়াবা অনুভৱ কৰেনে যে ভজন-কীৰ্তন বা আৰতিৰ সময়ত মানুহে কিয় হাত চাপৰি বজায়? ইয়াৰ আঁৰত ধৰ্মীয় আৰু বৈজ্ঞানিক দুয়োটা কাৰণেই আছে। দৰাচলতে আমাৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে সৰুৰে পৰাই আমাক এই পৰম্পৰা শিকাই আহিছে যে ভজন-কীৰ্তনৰ সময়ত হাত চাপৰি বজোৱা হয়। এই পৰম্পৰা কেনেকৈ আৰম্ভ হ’ল? ইয়াৰ বিষয়ে কিছু কথা জানো আহক।
এই প্ৰথা কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল?
ভজন-কীৰ্তনৰ সময়ত হাত চাপৰি বজোৱাৰ প্ৰথা বহু পুৰণি। শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ মতে এই প্ৰথা আৰম্ভ কৰিছিল ভগৱান বিষ্ণুৰ ভক্ত প্ৰহ্লাদে। বিশ্বাস অনুসৰি ৰজা হিৰণ্যকাশ্যপ সত্যযুগত অতিশয় শক্তিশালী ৰজা আছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদ ভগৱান বিষ্ণুৰ মহান ভক্ত আছিল। এদিন খঙত হিৰণ্যকাশ্যপে সকলো বাদ্য ভাঙি পেলাছিল, ইয়াৰ পাছত ভক্ত প্ৰহ্লাদে কেৱল হাত চাপৰি বজাই ঈশ্বৰৰ পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কোৱা হয় যে ভজন-কীৰ্তনৰ সময়ত হাত চাপৰি বজোৱাৰ পৰম্পৰা এই সময়ৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল।
ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য কি?
শাস্ত্ৰ অনুসৰি ভজন-কীৰ্ত্তন বা আৰতি কৰোতে এই সময়ত হাত চাপৰি বজায়। ইয়াৰ দ্বাৰা আমি ঈশ্বৰক আমাৰ কথা শুনিবলৈ আহ্বান জনাওঁ, যাৰ বাবে ঈশ্বৰে আমাৰ প্ৰাৰ্থনা স্বীকাৰ কৰি সকলো বিপদ-আপদ দূৰ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াৰ বাহিৰেও ভজন-কীৰ্ত্তন বা আৰতিৰ সময়ত হাত চাপৰি বজাওঁতে এই সময়ত আমাৰ ধ্যান বা আমাৰ আত্মা চেতনা ভাব জাগ্ৰত কৰে।
বৈজ্ঞানিক গুৰুত্ব কি?
ভজন-কীৰ্তন আৰু আৰতিৰ সময়ত হাত চাপৰি বজোৱাৰ বৈজ্ঞানিক গুৰুত্বৰ আছে। এই সময়ছোৱাত হাত চাপৰি বজালে স্বাস্থ্যৰ ওপৰতো সুপ্ৰভাৱ পৰে। কাৰণ হাত চাপৰি বজোৱাৰ ফলত একুপ্ৰেচাৰ পইণ্টবোৰ দমন হৈ হৃদযন্ত্ৰ আৰু হাওঁফাওঁৰ লগত জড়িত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ উপৰি হাত চাপৰি বজোৱাৰ ফলত শৰীৰত উষ্ণতা সৃষ্টি কৰে, যাৰ ফলত ৰক্ত সঞ্চালনো উন্নত হয় আৰু ৰোগৰ পৰাও সকাহ পোৱা যায়।
Continue Reading
