মুখ্যমন্ত্ৰীৰ মিঞা মুছলমানৰ ভাষিক পৰিচয় সন্দৰ্ভত বিতৰ্কিত মন্তব্য, লেখক সমাজৰ অসন্মতি

অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে শেহতীয়াকৈ মিঞা মুছলমানসকলে অসমীয়াক নিজৰ মাতৃভাষা হিচাপে ঘোষণা কৰাটো 'প্ৰৱঞ্চনা' বুলি কৰা মন্তব্যই ৰাজ্যজুৰি তীব্ৰ বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে। মুখ্যমন্ত্ৰীৰ এই মন্তব্যৰ পিছতে ৰাজ্যৰ বহু বিশিষ্ট লেখক আৰু বুদ্ধিজীৱীয়ে অসন্মতি প্ৰকাশ কৰিছে, আৰু এই সম্প্ৰদায়ৰ ভাষিক পৰিচয়ক লৈ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।

লেখকসকলৰ মতে, ১৯৫০ চনৰ পৰাই বঙালী মূলৰ মিঞা মুছলমানসকলে প্ৰতিটো লোকপিয়লতে অসমীয়াক নিজৰ মাতৃভাষা হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰি আহিছে। তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে উনৈশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে অসমত বসতি স্থাপন কৰিছিল। এই পদক্ষেপৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল স্থানীয় অসমীয়া সমাজৰ সৈতে একাত্ম হোৱা আৰু 'বাহিৰাগত' বুলি থকা ধাৰণাটোক প্ৰতিহত কৰা। দশক দশক ধৰি এই সম্প্ৰদায়ৰ বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি আহিছে, যিটো তেওঁলোকৰ ভাষিক একাত্মতাৰ এক স্পষ্ট প্ৰমাণ।

শেহতীয়াকৈ অসমৰ বঙালী মূলৰ মুছলমানসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা তিনিটা সাহিত্যিক সংগঠনে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলক চলি থকা লোকপিয়লত অসমীয়াক মাতৃভাষা হিচাপে ঘোষণা কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। এই আহ্বানক এক সাধাৰণ পদক্ষেপ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, কিয়নো ই সম্প্ৰদায়টোৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সাংস্কৃতিক আৰু ভাষিক একাত্মতাৰ প্ৰচেষ্টাৰ অংশ। সূত্ৰ অনুসৰি, এই সম্প্ৰদায়ে অসমীয়া ভাষাৰ সুৰক্ষা আৰু প্ৰসাৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে, যাৰ ফলত ১৯৫০ চনৰ পৰা প্ৰতিটো লোকপিয়লত অসমীয়া ভাষীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে।

মুখ্যমন্ত্ৰীৰ এই বিতৰ্কিত মন্তব্যই ৰাজ্যৰ ভাষিক সংহতি আৰু সম্প্ৰদায়সমূহৰ মাজত থকা সম্পৰ্কৰ ওপৰত নতুনকৈ আলোচনাৰ সূত্ৰপাত ঘটাইছে। লেখক সমাজে এই মন্তব্যক অসমৰ বহুত্ববাদী সমাজৰ বাবে ক্ষতিকাৰক বুলি আখ্যা দিছে, যিটোৱে ইতিহাসৰ এক নিৰ্দিষ্ট দিশক আওকাণ কৰা বুলি তেওঁলোকে মত প্ৰকাশ কৰিছে।