অসমৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানীসকলে এক উল্লেখনীয় সাফল্য লাভ কৰিছে। প্ৰায় ১৮০ বছৰ ধৰি বৈজ্ঞানিক তথ্যৰ পৰা হেৰাই থকা এক বিৰল স্থানীয় সপুষ্পক উদ্ভিদ 'ৰুংগিয়া মাষ্টাৰ্ছিয়াই' পুনৰ আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছে। ডিমা হাছাও জিলাৰ জাতিংগা পাহাৰত হোৱা এই গুৰুত্বপূৰ্ণ আৱিষ্কাৰে এবাৰ হেৰাই যোৱা বুলি ভবা এই প্ৰজাতিটোৰ অধ্যয়ন আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে গৱেষকসকলক এক দ্বিতীয় সুযোগ প্ৰদান কৰিছে।
ব্ৰিটিছ উদ্ভিদবিজ্ঞানী জে.ডব্লিউ. মাষ্টাৰ্ছে ১৮৪৫ চনত সংগ্ৰহ কৰা এটা মাত্ৰ নমুনাৰ পৰাই এই উদ্ভিদবিধৰ বিষয়ে জনা গৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা এই প্ৰজাতিটো পুনৰ কেতিয়াও দেখা পোৱা নাছিল বা ইয়াৰ কোনো তথ্য লিপিবদ্ধ কৰা হোৱা নাছিল। অসম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক কংকন কুমাৰ দাস আৰু দেৱজ্যোতি ভট্টাচাৰ্যই নেতৃত্ব দিয়া এই শেহতীয়া পুনৰ আৱিষ্কাৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত শেহতীয়া সময়ৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ কৃতিত্ব বুলি গণ্য কৰা হৈছে। এই অধ্যয়ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জাৰ্নেল 'ফেডছ ৰেপাৰ্টৰিয়াম'ত প্ৰকাশ পাইছে।
ব্যাপক ক্ষেত্ৰ জৰীপৰ সময়ত গৱেষকসকলে 'ৰুংগিয়া মাষ্টাৰ্ছিয়াই' উদ্ভিদৰ এক সৰু জনসংখ্যা আৱিষ্কাৰ কৰে। এই উদ্ভিদসমূহ জাতিংগা পাহাৰৰ ৯০০ ৰ পৰা ১২৫০ মিটাৰ উচ্চতাত, এটা জানৰ কাষৰ সেমেকা, ছাঁ পৰা শিলনি ঢালত থকা দেখা গৈছিল। এই আৱিষ্কাৰে উদ্ভিদজগতৰ লুকাই থকা অনেক ৰহস্য উন্মোচন কৰাৰ সম্ভাৱনা কঢ়িয়াই আনিছে।
'ৰুংগিয়া নীছ' (Rungia Nees) গণৰ ৮৮ টা প্ৰজাতি বিশ্বজুৰি বিস্তৃত হৈ আছে, যিবোৰ ঘাইকৈ ক্ৰান্তীয় আফ্ৰিকা, ক্ৰান্তীয়ৰ পৰা উপক্ৰান্তীয় এছিয়া, আৰু আৰৱ উপদ্বীপৰ দক্ষিণ অংশত পোৱা যায়। অসমত এই গণৰ চাৰিটা প্ৰজাতি পোৱা যায়: ৰুংগিয়া মাষ্টাৰ্ছিয়াই (Rungia mastersii), আৰ. পেক্টিনেটা (R. pectinata), আৰ. ৰেপেন্স (R. repens) আৰু আৰ. টিনচুকিয়েনছিছ (R. tinsukiaensis)। এই পুনৰ আৱিষ্কাৰে ৰাজ্যৰ উদ্ভিদ বৈচিত্ৰ্যৰ এক নতুন দিশ উন্মোচন কৰিছে আৰু ইয়াৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা পুনৰবাৰ আঙুলিয়াই দিছে।