তেজপুৰ, ২৪ জুন – শোণিতপুৰ জিলাৰ ৰঙাপৰা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত থাৰাবাৰী, গামাৰিলগা, উত্তৰ-ৰঙাগোৰা আৰু ফুলাগুৰিৰ দৰে সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলসমূহত চাৰিশতকৈও অধিক পৰিয়ালে আজিও মৌলিক সা-সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ দুৰ্বিষহ জীৱন কটাবলৈ বাধ্য হৈছে। আধুনিক পথ যোগাযোগ, দলং আৰু বিশুদ্ধ খোৱাপানীৰ দৰে অতি প্ৰয়োজনীয় সুবিধাৰ অভাৱত এই অঞ্চলসমূহৰ জনসাধাৰণে প্ৰতিদিনে কষ্ট ভোগ কৰি আহিছে।
আসাম-অৰুণাচল সীমান্তৰ এই কম পৰিচিত গাঁওসমূহত বসবাস কৰা লোকসকলে চৰকাৰৰ উদাসীনতাক লৈ গভীৰ অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিছে। স্থানীয় এজন সচেতন ব্যক্তি মদন বসুমতাৰীয়ে অভিযোগ কৰে যে কেৱল সাধাৰণ জনতাই দৈনন্দিন কামৰ বাবে দীঘলীয়া পথ অতিক্ৰম কৰিবলগা হোৱাই নহয়, এই অঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও আমলগা, চেংলিমৰি আৰু চাৰিদুৱাৰৰ বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়লৈ যাবলৈ যথেষ্ট কষ্ট কৰিবলগা হয়।
বসুমতাৰীয়ে লগতে কয় যে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পৰা বৈ অহা থাৰাবাৰী নদীৰ ওপৰত উপযুক্ত দলং নথকা আৰু সঠিক পথ যোগাযোগৰ অভাৱে প্ৰতিদিনে জনসাধাৰণৰ বাবে এক ভয়ংকৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁ জনায় যে থাৰাবাৰী নদীৰ ওপৰত দলং নিৰ্মাণৰ বাবে ইতিমধ্যে কেইবাবাৰো সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষলৈ আৱেদন জনোৱা হৈছে, কিন্তু আজিলৈকে কোনো ফলপ্ৰসূ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাই। পথ আৰু দলঙৰ অভাৱৰ লগতে ভূমি অধিকাৰৰ সমস্যাইও এই সীমান্তৱৰ্তী পৰিয়ালসমূহৰ দুখ-দুৰ্দশা আৰু অধিক বঢ়াই তুলিছে।
আসাম-অৰুণাচল সীমান্তত বসবাস কৰা এই চাৰিশতকৈও অধিক পৰিয়াল এতিয়াও চৰকাৰৰ পৰা মৌলিক সা-সুবিধা আৰু ভূমি অধিকাৰ লাভ কৰাৰ আশাৰে বাট চাই আছে, যাতে তেওঁলোকে এক মৰ্যাদাপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰিব পাৰে।