গৰুড় পুৰাণ হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম বিখ্যাত ধৰ্মগ্ৰন্থ। সনাতন ধৰ্মৰ মতে গৰুড় পুৰাণে মৃত্যুৰ পাছত মোক্ষ প্ৰদান কৰে। সেইবাবেই যিকোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ ঘৰত গৰুড় পুৰাণ পাঠ কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। অষ্টাদশ পুৰাণৰ ভিতৰত গৰুড় মহাপুৰাণৰ নিজস্ব বিশেষ তাৎপৰ্য আছ

Listen to Article

2 min read

80%

ডিজিটেল ডেস্কঃ গৰুড় পুৰাণ হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম বিখ্যাত ধৰ্মগ্ৰন্থ। সনাতন ধৰ্মৰ মতে গৰুড় পুৰাণে মৃত্যুৰ পাছত মোক্ষ প্ৰদান কৰে। সেইবাবেই যিকোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ ঘৰত গৰুড় পুৰাণ পাঠ কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। অষ্টাদশ পুৰাণৰ ভিতৰত গৰুড় মহাপুৰাণৰ নিজস্ব বিশেষ তাৎপৰ্য আছে কাৰণ ইয়াৰ অধিপতি স্বয়ং বিষ্ণু বুলি গণ্য কৰা হয়। জন্ম-মৃত্যুৰ ঘটনাৰ বিষয়ে গৰুড় পুৰাণত বিতংভাৱে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। ইয়াত স্বৰ্গ, নৰক, পাপ, গুণী জ্ঞান, নীতি, নিয়ম আৰু ধৰ্মৰ কথা কোৱা হৈছে।

গৰুড় পুৰাণৰ মতে এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ভাল বেয়া কামৰ কিছু ফল এই জীৱনত আৰু কিছুমান মৃত্যুৰ পাছতো বহন কৰিবলগীয়া হয়। জন্ম-মৃত্যুৰ লগত জড়িত সকলো সত্য মানুহে জানিব পাৰে, সেইবাবেই কাৰোবাৰ মৃত্যুৰ পাছত পৰিয়ালৰ সদস্যৰ মাজত গৰুড় পুৰাণ পাঠ কৰা হয়। গৰুড় পুৰাণৰ মতে কোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যু ওচৰ চাপিলে তাৰ আগতে কিছু লক্ষণ পাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ বিষয়ে জানো আহক।

মৃত্যুৰ আগতে এই লক্ষণবোৰ পোৱা যায়

১) যি ব্যক্তিয়ে জীৱনত ভাল কাম কৰিছে, যদি তেওঁৰ মৃত্যু ওচৰ চাপি আহে, তেতিয়া তেওঁ এটা ঐশ্বৰিক দিব্য পোহৰ দেখা পায়। এনে ব্যক্তিয়ে মৃত্যুক ভয় নকৰে।

২) মৃত্যু ওচৰ চাপিলে মানুহজনে তেল বা পানীত নিজৰ ছাঁ দেখা নাপায়। সেইবাবেই কোৱা হয় যে মৃত্যুৰ সময়ত মানুহৰ ছাঁটোও কাষৰ পৰা আঁতৰি যায়।

৩) মৃত্যুৰ আগতে মানুহৰ হাতৰ ৰেখাবোৰ বৰ পাতল হৈ পৰে। কিছুমান মানুহে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে দেখা নোপোৱা হৈ যায়।

৪) মৃত্যুৰ পৰা অহাৰ ঠিক আগতেই মানুহ এজনে সপোনত কিছুমান অদ্ভুত বস্তু দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যেনে- নুমাই যোৱা চাকি দেখা।

৫) মৃত্যুৰ আগতে এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ চাৰিওফালে আত্মাৰ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। মৃত্যুৰ ওচৰ চপা ব্যক্তিয়ে পূৰ্বপুৰুষৰ আত্মাক দেখা পায়।

৬) গৰুড় পুৰাণৰ মতে মৃত্যুৰ আগতে মানুহৰ উশাহ ওলোটাকৈ ঘূৰে। কেতিয়াবা যমদূতে তেওঁৰ ওচৰত এনেদৰে দেখা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে তেওঁ ভীতিগ্ৰস্ত হৈ উঠি অদ্ভূত আচৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে কিন্তু চৌপাশৰ মানুহে একো দেখা নাপায়।

৭) গৰুড় পুৰাণৰ মতে কোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যুৰ সময় ওচৰ চাপিলে সেই ব্যক্তিজনৰ চকুৰ দৃষ্টিশক্তি কমি যায় আৰু তেওঁ ওচৰৰ বস্তুবোৰো দেখা নাপায়। কোৱা হয় যে যেতিয়া যমদূতে তেওঁক নিবলৈ আহে, তেতিয়া ব্যক্তিজনে ভয় খোৱা বাবে দৃষ্টিশক্তি বন্ধ কৰি দিয়ে।

৮) মৃত্যু ওচৰ চাপি অহাৰ আগে ব্যক্তিজনৰ শুনা আৰু কথা কোৱাৰ ক্ষমতাও শেষ হৈ যায়। এনে পৰিস্থিতিত ব্যক্তিজনে কোনো কথা ভালকৈ ক’ব নোৱাৰে। কোনো কথা শুনিবও নোৱাৰে। প্ৰায় প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে মৃত্যুৰ আগতে এই লক্ষণ লাভ কৰে।