অসমৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ মাজত স্থূলতাৰ হাৰ উদ্বেগজনকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে, যিটো আধুনিক জীৱনশৈলীৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া হিচাপে বিবেচিত হৈছে। দ্ৰুত নগৰীকৰণ, প্ৰযুক্তিগত বিকাশ আৰু দৈনন্দিন জীৱনত আহি পৰা সহজতাই মানুহক অধিক আৰামদায়ক কৰি তুলিছে যদিও ই শাৰীৰিক স্বাস্থ্যৰ বাবে বহুতো নতুন প্ৰত্যাহ্বান কঢ়িয়াই আনিছে।
শাৰীৰিক নিষ্ক্ৰিয়তা আৰু দ্ৰুত খাদ্যৰ (fast food) প্ৰতি বাঢ়ি অহা আসক্তি এই স্থূলতা বৃদ্ধিৰ মূল কাৰণসমূহৰ অন্যতম। পূৰ্বৰ প্ৰজন্মই কৃষি, মাছ ধৰা, খোজ কঢ়া আৰু ঘৰুৱা কাম-কাজৰ জৰিয়তে সক্ৰিয় জীৱন যাপন কৰিছিল। ল’ৰা-ছোৱালীয়ে খেলপথাৰত বা বাহিৰত খেল-ধেমালি কৰি সময় কটাইছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে অসমীয়া খাদ্য আছিল স্বাস্থ্যকৰ আৰু সুষম, য’ত ভাত, দাইল আৰু সেউজীয়া শাক-পাচলিৰ প্ৰাধান্য আছিল। কিন্তু বৰ্তমানৰ যুৱ প্ৰজন্মই এনে সক্ৰিয় জীৱনশৈলীৰ পৰা আঁতৰি আহিছে আৰু উচ্চ কেলৰিযুক্ত প্ৰচেছড খাদ্যৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছে।
এই অস্বাস্থ্যকৰ প্ৰৱণতাই কেৱল যুৱক-যুৱতীসকলৰ শাৰীৰিক স্বাস্থ্যকে নহয়, মানসিক সুস্থতা আৰু প্ৰজনন ক্ষমতাৰ ওপৰতো বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাইছে। ইয়াৰ ফলত অনাগত প্ৰজন্মৰ স্বাস্থ্যৰ ভৱিষ্যতকো লৈ উদ্বেগ বৃদ্ধি পাইছে। বিশেষজ্ঞসকলে এই সন্দৰ্ভত সজাগতা বৃদ্ধি আৰু স্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলী গ্ৰহণৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে, যাতে এই উদ্বেগজনক প্ৰৱণতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা যায়।
Continue Reading
