ডিজিটেল ডেস্কঃ পাকিস্তানৰ বৰ্তমানৰ স্বাস্থ্য খণ্ডৰ বাবে এক অন্যতম ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে শিশুৰ মাজত বৃদ্ধি পোৱা কেন্সাৰ বা কৰ্কট ৰোগ। এক শেহতীয়া প্ৰতিবেদন অনুসৰি, দেশখনত প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ শিশু এই মাৰাত্মক ৰোগত আক্ৰান্ত হয়, কিন্তু তেওঁলোকৰ এক বুজন সংখ্যকে উপযুক্ত চিকিৎসাৰ অভাৱত প্ৰাণ হেৰুৱাবলগীয়া হয়।
পাকিস্তানত শিশুৰ কেন্সাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনত আটাইতকৈ ডাঙৰ বাধা হৈছে জনসাধাৰণৰ মাজত সজাগতাৰ অভাৱ। বিশেষকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলত কেন্সাৰৰ প্ৰাথমিক লক্ষণসমূহক সাধাৰণ জ্বৰ বা দুৰ্বলতা বুলি গণ্য কৰি অৱহেলা কৰা হয়। ফলস্বৰূপে, যেতিয়ালৈকে ৰোগটো ধৰা পৰে, তেতিয়ালৈকে ই শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশলৈ বিয়পি পৰে।
আন এক গুৰুতৰ সমস্যা হ’ল চিকিৎসাৰ দুৰ্লভতা। পাকিস্তানত শিশু কেন্সাৰৰ বিশেষজ্ঞ (Pediatric Oncologists) আৰু বিশেষ চিকিৎসালয়ৰ সংখ্যা অতি সীমিত। যিবোৰ চৰকাৰী কেন্দ্ৰ আছে, তাত ৰোগীৰ ভিৰ ইমানেই বেছি যে এজন শিশুৱে সঠিক সময়ত চিকিৎসা আৰম্ভ কৰাটো এক কঠিন প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰে।
আৰ্থিক বোজা আৰু চিকিৎসা
কেন্সাৰৰ চিকিৎসা অত্যন্ত ব্যয়বহুল। পাকিস্তানৰ দৰে এখন দেশত, য’ত দৰিদ্ৰতাৰ হাৰ বেছি, তাত সাধাৰণ মধ্যবিত্ত বা নিম্নবিত্ত পৰিয়ালৰ বাবে কেম’থেৰাপী বা অস্ত্ৰোপচাৰৰ খৰচ বহন কৰাটো অসম্ভৱপ্ৰায়। ইয়াৰ বাবে বহু পৰিয়ালে মাজভাগতে চিকিৎসা বন্ধ কৰি দিবলৈ বাধ্য হয়।
সমাধানৰ পথ
প্ৰাথমিক পৰীক্ষণ (Early Detection): যদি কেন্সাৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত ধৰা পৰে, তেন্তে শিশুসকলৰ আৰোগ্য লাভৰ সম্ভাৱনা ৮০% তকৈও অধিক। ইয়াৰ বাবে অভিভাৱক আৰু প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যকৰ্মীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়াটো জৰুৰী।
চৰকাৰী অনুদান: চৰকাৰে কেন্সাৰৰ দৰৱ আৰু চিকিৎসাৰ ওপৰত ৰাজসাহায্য (Subsidy) প্ৰদান কৰা উচিত যাতে আৰ্থিক অনাটনৰ বাবে কোনো শিশুৱে মৃত্যুক সাৱটি ল’বলগীয়া নহয়।
স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থাৰ ভূমিকা: বৰ্তমান পাকিস্তানত একাংশ এন.জি.অ’-ই (NGO) বিনামূলীয়াকৈ চিকিৎসা আগবঢ়াইছে, কিন্তু সমগ্ৰ দেশখন সামৰি ল’বলৈ এনে অধিক সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন।
পাকিস্তানত শিশু কেন্সাৰ কেৱল এক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাই নহয়, ই এক সামাজিক সমস্যাও। সমাজত ব্যাপ্ত অন্ধবিশ্বাস দূৰ কৰি আৰু আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ওপৰত আস্থা বৃদ্ধি কৰিহে আমি আমাৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক এই মহামাৰীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰিম। সজাগতাই হৈছে এই যুঁজখনৰ প্ৰথম আৰু আটাইতকৈ শক্তিশালী অস্ত্ৰ।