ডিজিটেল ডেস্কঃ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্মাষ্টমী সমগ্ৰ বিশ্বতে বিভিন্ন পৰম্পৰাৰে পালন কৰা এক পবিত্ৰ উৎসৱ। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত এই উৎসৱ উলহ মালহেৰে বিভিন্ন অঞ্চল আৰু সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বহুতো ৰীতি-নীতি আৰু আচাৰ-অনুষ্ঠানেৰে পালন কৰা দেখা যায়।
ভাৰতবৰ্ষত জন্মাষ্টমী উৎসৱ অতি উৎসাহেৰে পালন কৰা হয়। মন্দিৰবোৰ ফুল আৰু পোহৰেৰে সজোৱা হয়, ভক্তসকলে উপবাসে থাকে আৰু ভক্তিমূলক গীত গায়। দহী হাণ্ডী প্ৰথাত কৃষ্ণৰ দুষ্ট স্বভাৱ প্ৰতিফলিত কৰা হয় য'ত কেইবাজনো ল'ৰা মিলি ওখ ঠাইত বান্ধি থোৱা মাখনৰ টেকেলী ভাঙিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই পৰম্পৰাক তামিলনাডুত উৰিয়াদি নামৰে পালন কৰা হয়। কৃষ্ণৰ জন্ম হওঁতে নন্দই সকলোকে উপহাৰ বিলোৱাৰ কাহিনী উদ্যাপন কৰিবলৈ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ পাছত বহু ঠাইত নন্দোৎসৱ পালন কৰা হয়।
ভাৰতৰ বাহিৰেও হিন্দু জনসংখ্যা বেছি থকা দেশসমূহতো জন্মাষ্টমীৰ তাৎপৰ্য আছে। নেপালত মন্দিৰলৈ গৈ বিশেষ প্ৰাৰ্থনাৰে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। পতন দৰবাৰ চৌহদৰ কৃষ্ণ মন্দিৰত একত্ৰিত হৈ ভক্তিৰসত বিলীন হয় ভক্তসকল। ইয়াত পৰম্পৰাগত সংগীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শনেৰে এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়।
আমেৰিকাত হিন্দু সম্প্ৰদায়ে সমবেত হৈ মন্দিৰ আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰত জন্মাষ্টমী উদযাপন কৰে। অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত ভজন (ভক্তিমূলক গীত), কৃষ্ণৰ জীৱনক চিত্ৰিত কৰা নৃত্য আৰু সাম্প্ৰদায়িক আহাৰ আদি অন্তৰ্ভূক্ত। এই উদযাপনসমূহত ইস্কন মন্দিৰসমূহে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে, তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যৎ উদযাপনৰ বাবে বৃহৎ জনসমাগম আকৰ্ষণ হয়।
যুক্তৰাষ্ট্ৰত বিশেষকৈ লণ্ডন আৰু লেষ্টাৰৰ দৰে চহৰত জন্মাষ্টমী উদযাপন কৰা হয়। মন্দিৰত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জীৱন আধাৰত নাট, কীৰ্তন (ভক্তিমূলক গায়ন) আৰু ভোজ-ভাতৰ দৰে অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। লণ্ডনৰ সমীপৰ ভক্তিবেদন্ত মেন’ৰত ভাৰতৰ বাহিৰৰ অন্যতম বৃহৎ জন্মাষ্টমী অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হয়।
হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ লোক বসবাস কৰা মৰিচাছত জন্মাষ্টমী অতি আনন্দেৰে পালন কৰা হয়। ভক্তসকলে মন্দিৰলৈ গৈ প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ লগতে সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই উৎসৱৰ সময়ত পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় ৰীতি-নীতি আৰু স্থানীয় প্ৰভাৱৰ মিশ্ৰণ দেখা যায়।
ফিজিৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়েও জন্মাষ্টমী ভক্তিৰে পালন কৰে। মন্দিৰবোৰ সুন্দৰকৈ সজাই তোলে, ভক্তসকলে গোটেই ৰাতি উপবাস আৰু নাম কীৰ্তনেৰে এই উৎসৱ পালন কৰে। এই উৎসৱৰ সময়ত কৃষ্ণৰ জীৱনৰ দৃশ্য চিত্ৰিত কৰা সাংস্কৃতিক পৰিবেশন সাধাৰণতে দেখা যায়।
Continue Reading
