গুৱাহাটী: দেশজুৰি বনৰীয়া হাতীৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ প্ৰচেষ্টা চলি থকাৰ মাজতে অসমৰ পৰা এক উদ্বেগজনক তথ্য পোহৰলৈ আহিছে। শেহতীয়া এক অধ্যয়ন অনুসৰি, ২০০৯ চনৰ পৰা ২০২৪ চনৰ ভিতৰত ৰেল দুৰ্ঘটনা আৰু বিষক্ৰিয়াৰ ফলত হাতীৰ মৃত্যুৰ সৰ্বোচ্চ সংখ্যা অসমত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। এই ১৬ বছৰীয়া সময়ছোৱাত ৰেলৰ খুন্দাত ৮২টা হাতীৰ মৃত্যু হৈছে, যি সংখ্যা সমগ্ৰ দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক।
পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয় (MoEF&CC), ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী প্ৰতিষ্ঠান (WII), দেৰাদুন আৰু একাডেমী অফ চাইন্টিফিক এণ্ড ইনোভেটিভ ৰিচাৰ্চ (AcSIR), গাজিয়াবাদৰ দ্বাৰা যৌথভাৱে পৰিচালিত ‘Reframing Human-Elephant Conflict in India through context dependent coexistence strategies’ শীৰ্ষক গৱেষণাত এই তথ্যসমূহ উন্মোচিত হৈছে। ৰেল দুৰ্ঘটনাৰ উপৰিও, একে সময়ছোৱাতে বিষক্ৰিয়াৰ ফলত হোৱা হাতীৰ মৃত্যুৰ ক্ষেত্ৰতো অসম শীৰ্ষত আছে। মানৱসৃষ্ট কাৰণত হাতীৰ সৰ্বমুঠ মৃত্যুৰ তালিকাত ওড়িশাৰ পিছতে অসম দ্বিতীয় স্থানত আছে বুলি অধ্যয়নটোত উল্লেখ কৰা হৈছে।
অধ্যয়নটোৱে মানুহ-হাতী সংঘাত (HEC) ভাৰতৰ আটাইতকৈ গুৰুতৰ সংৰক্ষণ আৰু সামাজিক-অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলিও আলোকপাত কৰিছে। বিগত ১৬ বছৰত হাতীৰ সৈতে সংঘটিত সংঘৰ্ষত সৰ্বমুঠ ৭,৮৬৮ জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে, যি বছৰি প্ৰায় ৫০০ জনৰ সমতুল্য। এই ঘটনাৰ প্ৰায় ৭০ শতাংশই ওড়িশা, ঝাৰখণ্ড, পশ্চিমবংগ আৰু অসমত সংঘটিত হৈছে, যি এই ৰাজ্যসমূহক গুৰুত্বপূৰ্ণ সংঘাতৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে চিহ্নিত কৰিছে। এই তথ্যই বনৰীয়া জীৱ-জন্তু আৰু মানুহৰ মাজত বৰ্ধিত সংঘাতৰ এক উদ্বেগজনক ছবি দাঙি ধৰিছে।