ডিজিটেল ডেস্ক: স্বাস্থ্যই পৰম সম্পদ আৰু সুস্বাস্থ্য জীৱনৰ মূল ভেটি। সুস্থ জীৱন যাপনৰ অৰ্থ কেৱল বেমাৰৰ পৰা মুক্ত হোৱাই নহয়, বৰঞ্চ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু সামাজিকভাৱে সবল হৈ থকাহে। বৰ্তমানৰ ব্যস্ততাপূৰ্ণ জীৱনত নিজৰ শৰীৰৰ যত্ন লোৱাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে।
সুস্থ হৈ থাকিবলৈ আমাৰ খাদ্যভ্যাস সঠিক হোৱাটো জৰুৰী। আমি সদায় পুষ্টিকৰ আৰু সন্তুলিত আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। শৰীৰত পানীৰ মাত্ৰা সঠিককৈ ৰাখিবলৈ পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে পানী খোৱা আৰু বাহিৰৰ তেলযুক্ত বা অস্বাস্থ্যকৰ খাদ্য পৰিহাৰ কৰাটো স্বাস্থ্যৰ বাবে মংগলজনক।
খাদ্যৰ লগতে শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম বা ব্যায়ামৰ গুৰুত্বও অপৰিসীম। দৈনিক অন্ততঃ ৩০ মিনিট খোজ কঢ়া, যোগাসন বা খেল-ধেমালি কৰিলে শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি পায় আৰু হৃদযন্ত্ৰ সক্ৰিয় হৈ থাকে। ইয়াৰ উপৰি, শৰীৰৰ কোষবোৰ পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ দৈনিক ৭-৮ ঘণ্টা গভীৰ নিদ্ৰাৰ প্ৰয়োজন।
কেৱল শাৰীৰিক স্বাস্থ্যই নহয়, মানসিক স্বাস্থ্যৰ প্ৰতিও আমি সজাগ হোৱা উচিত। অত্যধিক চিন্তা আৰু মানসিক চাপে আমাৰ শৰীৰৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলায়। সেয়েহে, মনটো প্ৰফুল্লিত ৰাখিবলৈ কিতাপ পঢ়া, গান শুনা বা প্ৰকৃতিৰ মাজত সময় অতিবাহিত কৰাটো প্ৰয়োজন।
পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু পৰিপাটিয়ে আমাক বহুতো সংক্ৰামক ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। চমুকৈ ক'বলৈ গ'লে, অনুশাসন আৰু সঠিক জীৱনশৈলীয়েই হৈছে এক দীৰ্ঘ আৰু সুখী জীৱনৰ মূল চাবিকাঠী।
উৎসঃ দৈনিক জনমভূমি