ডিজিটেল ডেস্ক : সাধাৰণতে ধাৰণা কৰা হয় যে হৃদস্পন্দন বন্ধ হোৱাৰ লগে লগে শৰীৰৰ সকলো অংগই কাম কৰা বন্ধ কৰি দিয়ে। কিন্তু চিকিৎসা বিজ্ঞানে অন্য এক আমোদজনক তথ্যহে দাঙি ধৰে।
চিকিৎসকসকলৰ মতে, মৃত্যুৰ পিছতো শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগ ভিন্ন সময়লৈকে সক্ৰিয় হৈ থাকে। অংগ এটা কিমান সময় সক্ৰিয় থাকিব সেয়া নিৰ্ভৰ কৰে সেই অংগটোক কিমান অক্সিজেনৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু কোষবোৰ কিমান সোনকালে নষ্ট হয় তাৰ ওপৰত।
কোনটো অংগ কিমান সময় সক্ৰিয় থাকে?
মানৱ শৰীৰৰ প্ৰতিটো অংগৰ 'লাইফস্পেন' বা জীৱনকাল বেলেগ বেলেগ হয়:
হৃদযন্ত্ৰ: ৪ ৰ পৰা ৬ ঘণ্টা
হাওঁফাওঁ: ৪ ৰ পৰা ৮ ঘণ্টা
যকৃৎ (Liver): ৮ ৰ পৰা ১২ ঘণ্টা
চকু (Cornea): ৪ ৰ পৰা ৬ ঘণ্টা
ছাল (Skin): প্ৰায় ২৪ ঘণ্টা
আটাইতকৈ দীৰ্ঘস্থায়ী অংগ: কিডনী (Kidney)
চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ তথ্য অনুসৰি, মানুহৰ মৃত্যুৰ পিছত শৰীৰত আটাইতকৈ বেছি সময় ধৰি কিডনী বা বৃক্ক জীয়াই থাকে। কিডনী প্ৰায় ২৪ ৰ পৰা ৩৬ ঘণ্টা পৰ্যন্ত কাৰ্যক্ষম হৈ থাকিব পাৰে।
কিডনীক সঠিক তাপমাত্ৰা আৰু চিকিৎসা পদ্ধতিৰে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিলে ইয়াক আন এজন ব্যক্তিৰ শৰীৰত সফলতাৰে সংৰোপণ কৰিব পৰা যায়। এই দীৰ্ঘস্থায়ী গুণৰ বাবেই বিশ্বজুৰি কিডনী সংৰোপণ আটাইতকৈ বেছি সফল হয়।
অংগদান আৰু ইয়াৰ গুৰুত্ব
যেতিয়া এজন ব্যক্তিৰ মৃত্যু হয়, তেতিয়াও তেওঁৰ কিছুমান অংগ সম্পূৰ্ণৰূপে মৃত নহয়। এই অংগসমূহক সঠিক সময়ত উলিয়াই 'অৰ্গেন ট্ৰান্সপ্লাণ্টেচন' বা অংগ সংৰোপণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এজন মৃত ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ অংগদানৰ জৰিয়তে আন কেইবাজনো ৰোগীক নতুন জীৱন দিব পাৰে।
স্থায়িত্ব নিৰ্ভৰ কৰা কাৰকসমূহ
মৃত্যুৰ পিছত অংগসমূহ কিমান সময়লৈকে কামত আহিব, সেয়া কেইটামান বিশেষ কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে:
মৃত্যুৰ প্ৰকৃত কাৰণ
শৰীৰৰ পাৰিপাৰ্শ্বিক তাপমাত্ৰা
অংগটো কিমান সোনকালে সংৰক্ষণ কৰা হৈছে
উপলব্ধ চিকিৎসা সুবিধা