উজনি অসমত শেহতীয়াকৈ হোৱা প্ৰলয়ংকাৰী বানপানীয়ে ৰাজ্যখনৰ দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাৰ কাৰ্যক্ষমতাক লৈ পুনৰ কেইবাটাও অস্বস্তিকৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। আগতীয়া বতৰ বিজ্ঞানৰ ভৱিষ্যতবাণী সত্ত্বেও, এই বানপানীয়ে সতৰ্কবাণীক সময়োচিত প্ৰস্তুতি আৰু ফলপ্ৰসূ কাৰ্যব্যৱস্থালৈ ৰূপান্তৰিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱধান উন্মোচন কৰিছে। বহুতো ক্ষতিগ্ৰস্ত অঞ্চলত উদ্ধাৰ অভিযান লেহেমীয়া হোৱা বুলি অভিযোগ উত্থাপন হোৱাত জনসাধাৰণৰ মাজত উদ্বেগ বাঢ়িছে।
এই সংকটময় পৰিস্থিতিয়ে অসমৰ বাবে এক বিস্তৃত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে: আমি বানপানী, ভূমিকম্প, ঔদ্যোগিক দুৰ্ঘটনা, ৰাসায়নিক দুৰ্ঘটনা অথবা আনকি পাৰমাণৱিক জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ দৰে যিকোনো ডাঙৰ দুৰ্যোগৰ বাবে মানসিক, সাংগঠনিক আৰু শাৰীৰিকভাবে প্ৰকৃততে সাজু নে? বিশেষজ্ঞসকলে আঙুলিয়াই দিয়া মতে, এই প্ৰশ্নবোৰ দোষাৰোপ কৰাৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ ৰাজ্যখনত দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাৰ দৰ্শনত এক মৌলিক পৰিৱৰ্তনৰ জৰুৰী প্ৰয়োজনীয়তাক স্বীকাৰ কৰিবলৈহে।
এক আগতীয়া সতৰ্কবাণী ব্যৱস্থা কেৱল বৰষুণ বা নদীৰ জলস্তৰ বৃদ্ধিৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাৰ ক্ষমতাক লৈ বিচাৰ কৰিব নোৱাৰি। ইয়াৰ সফলতা নিৰ্ভৰ কৰে যেতিয়া সতৰ্কবাণীয়ে সময়োচিত সিদ্ধান্ত, সম্পদৰ দ্ৰুত মোতায়েন আৰু জীৱন তথা সম্পত্তিৰ ফলপ্ৰসূ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰে। ভাৰতীয় বতৰ বিজ্ঞান বিভাগে (IMD) যথেষ্ট আগতীয়াকৈ প্ৰবল বৰষুণৰ সম্ভাৱনাৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল। সতৰ্কবাণীটো আছিল। কিন্তু বৰষুণৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰাটো কেৱল প্ৰথম পদক্ষেপহে।
প্ৰকৃত পৰীক্ষাটো হ'ল প্ৰশাসনে আগতীয়াকৈ এনে প্ৰভাৱ মডেল প্ৰস্তুত কৰিছিল নে নাই যিয়ে তৎক্ষণাত কোনবোৰ গাঁও জলমগ্ন হ'ব, কোনবোৰ মথাউৰি বিপদাপন্ন হ'ব আৰু কোনবোৰ পথ ক্ষতিগ্ৰস্ত হ'ব পাৰে, সেই বিষয়ে ভৱিষ্যতবাণী কৰিব পাৰে। দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাক কেৱল সঁহাৰি হিচাপে নহয়, এক পূৰ্ণ পৰিকল্পিত, প্ৰস্তুত আৰু প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থা হিচাপে পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰাৰ এতিয়া সময় আহি পৰিছে।
Continue Reading
