শিৱসাগৰত বানে জুৰুলা কৰা লোকৰ অকথিত যন্ত্ৰণা; শাৰীৰিক সমস্যাৰ লগতে সৃষ্টি হৈছে গভীৰ মানসিক প্ৰত্যাহ্বান
ডিজিটেল ডেস্ক: ২০২৬ চনৰ বানে উজনি অসমত এক প্ৰলয়ংকৰী পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই ভয়াৱহ বানে কেৱল আন্তঃগাঁথনি, কৃষিভূমি আৰু পশুধনৰ ব্যাপক ক্ষতি সাধন কৰাই নহয়, বহু মানুহৰ জীৱনলৈও দুৰ্বিষহ যন্ত্ৰণা কঢ়িয়াই আনিছে। উজনি অসমৰ কেইবাখনো জিলা বানৰ কৱলত পৰিছিল, যাৰ ভিতৰত ঐতিহাসিক শিৱসাগৰ চহৰত পঞ্চাশ বছৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ভয়ংকৰ এই বানে আহোম ঐতিহ্যৰ চিৰন্তন স্পন্দনক সম্পূৰ্ণৰূপে বিধ্বস্ত কৰি পেলাইছে। বানৰ পানী শুকাবলৈ আৰম্ভ কৰিলেও, ইয়াৰ পাছত সৃষ্টি হোৱা শাৰীৰিক সমস্যাসমূহৰ লগতে এক গভীৰ মানসিক প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি হৈছে যিটো প্ৰায়ে অলক্ষিত হৈ থাকে।
বানপানী শুকাই যোৱাৰ পাছতো আক্ৰান্ত অঞ্চলসমূহত স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাই গা কৰি উঠিছে। জমা পানী আৰু বিশুদ্ধ খোৱাপানীৰ অভাৱৰ ফলত পানীজনিত ৰোগ, ভেঁকুৰজনিত ৰোগ আৰু বিভিন্ন আঘাতৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে। কিন্তু এই সকলোবোৰ দৃশ্যমান সমস্যাৰ মাজতে, বানাক্ৰান্ত লোকসকলৰ মানসিক আৰু আৱেগিক যন্ত্ৰণা প্ৰায়ে আওকাণ কৰা হয়।
বিশ্বজুৰি, বিগত দুই দশক ধৰি বানৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা লোকসকলৰ মাজত মানসিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা বৃদ্ধি পোৱাটো এটা নতুন আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে দেখা দিছে। এই সংকটৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ শাৰীৰিক সাহায্যৰ লগতে মানসিক স্বাস্থ্য সেৱাৰ প্ৰতিও গুৰুত্ব দিয়াটো অতি জৰুৰী হৈ পৰিছে। বানৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা লোকসকলক কেৱল বস্তুনিষ্ঠ সহায়ৰেই নহয়, মানসিকভাৱেও সুস্থ কৰি তোলাৰ বাবে এক সুসংহত পৰিকল্পনাৰ প্ৰয়োজন।