শেহতীয়া বিধ্বংসী বানপানীয়ে চৰাইদেউ, শিৱসাগৰ আৰু যোৰহাট জিলাত ব্যাপক ধ্বংসলীলা চলাইছিল। এই বানপানীয়ে বহু লোকৰ জীৱন, ঘৰ-দুৱাৰ, জীৱিকা আৰু সপোন উটুৱাই নিছিল। অসংখ্য পৰিয়ালে ধ্বংসস্তূপৰ পৰা পুনৰ জীৱন গঢ়ি তোলাৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰি থকাৰ সময়তে, এই দুৰ্যোগে মানৱতাৰ চিৰস্থায়ী শক্তিও উন্মোচন কৰিলে। অসমৰ প্ৰতিটো কোণৰ পৰা আৰু ইয়াৰ বাহিৰৰ পৰাও লোকসকলে খাদ্য, বস্ত্ৰ, ঔষধ আৰু অন্যান্য সাহায্য সামগ্ৰীৰে সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছিল, যাৰ দ্বাৰা প্ৰমাণ হ'ল যে বিপদৰ সময়ত কৰুণা আটাইতকৈ উজ্জ্বলভাৱে জিলিকি উঠে।
এই দুখ-কষ্টত গভীৰভাৱে মৰ্মাহত হোৱা লোকসকলৰ মাজত শ্ৰৱণশক্তিহীন সমাজৰ সদস্যসকলো আছিল। যদিও তেওঁলোকে বানাক্ৰান্তসকলৰ কান্দোন শুনিব পৰা নাছিল, তেওঁলোকে নিজৰ হৃদয়ৰে সেই বেদনা অনুভৱ কৰিছিল। এই মানৱীয় সংকটৰ নীৰৱ দৰ্শক হৈ থকাত অস্বীকাৰ কৰি, তেওঁলোকে "উচ্চ অসম জিলা বধীৰ সংস্থা" (Upper Assam District Association of the Deaf - UADAD) ৰ বেনাৰৰ অধীনত একত্ৰিত হ'ল আৰু তেওঁলোকৰ সহমৰ্মিতাক কাৰ্যত পৰিণত কৰিলে।
তিনচুকীয়া, ডিব্ৰুগড়, দুলীয়াজান, যোৰহাট, মাজুলী আৰু উচ্চ অসমৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ সদস্যসকলে সতীৰ্থ সদস্য, শুভাকাংক্ষী আৰু অঞ্চলটোৰ সমৰ্থকসকলৰ পৰা বৰঙণি সংগ্ৰহ কৰি পুঁজি একত্ৰিত কৰিলে। তেওঁলোকৰ এই সামূহিক প্ৰচেষ্টাই শেহতীয়াকৈ শিৱসাগৰত অনুষ্ঠিত এক বান সাহায্য বিতৰণ কাৰ্যসূচীত পৰিণত হ'ল। এই পদক্ষেপ কেৱল এক সাহায্য অভিযান নাছিল, বৰং ই আছিল মানৱতাৰ এক অনুপ্ৰেৰণাদায়ক উদাহৰণ, য'ত শাৰীৰিক প্ৰত্যাহ্বান স্বত্বেও আনৰ দুখত সমভাগী হোৱাৰ এক মহান বাৰ্তা বহন কৰিছিল। এই প্ৰচেষ্টাই সমাজত এক ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলালে আৰু ভৱিষ্যতে এনেধৰণৰ মানৱীয় কাৰ্যৰ বাবে আনকো উৎসাহিত কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে।