যোৰহাট জিলাৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা বানপানীৰ জলপৃষ্ঠ হ্ৰাস পাইছে যদিও শ শ পৰিয়ালৰ বাবে ধ্বংসলীলাৰ ভয়াবহ বাস্তৱতা এতিয়াও স্পষ্ট হৈ পৰিছে। জাঁজী নদীৰ পাৰৰ গাঁওসমূহ, যিবোৰ এদিন জীৱনৰে ভৰপূৰ আছিল, সেইবোৰ এতিয়া ভাঙি পৰা ঘৰ, খহি যোৱা মথাউৰি আৰু সিঁচৰতি হৈ থকা সামগ্ৰীৰে এক নিৰ্জন ভূমিত পৰিণত হৈছে। বাসিন্দাসকল এতিয়া শূণ্যৰ পৰা নিজৰ জীৱন পুনৰ গঢ়ি তোলাৰ এক বৃহৎ প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে।
টিয়ক-মৰিয়নি অঞ্চলৰ বনাই, ধানতলা, ওগুৰি, কাৱৈমাৰি, গোঁসাইবাৰী আৰু আন কেইবাখনো গাঁৱত বানৰ প্ৰভাৱ বিশেষভাৱে গুৰুতৰ। কেইবাদিনো সাহায্য শিবিৰত কটোৱাৰ পাছত ঘৰলৈ উভতি অহা বহু বাসিন্দাই নিজৰ সম্পত্তিৰ অৱশিষ্ট দেখি মৰ্মাহত হৈ পৰে। বৰ্ষজুৰি কৰা কষ্ট আৰু সাঁচতীয়া ধন-সম্পত্তি এদিনতে উটি যোৱাৰ যন্ত্ৰণা তেওঁলোকৰ মুখত স্পষ্ট হৈ পৰিছে।
এজন বানাক্ৰান্তই কয়, "ৰাতি প্ৰায় ২ বজাত বানৰ পানীয়ে আমাৰ গাঁওখন উটুৱাই নিলে। আমি মাত্ৰ কেইটামান সামগ্ৰী লৈহে কোনোমতে পলাই আহিলোঁ। আমাৰ ঘৰটো ভাঙি গ'ল, বাৰাণ্ডা উটি গ'ল, আৰু গেছ চিলিণ্ডাৰ, ৰান্ধনী ঘৰৰ সামগ্ৰী আৰু আমাৰ সকলো সম্পত্তি বানত উটি গ'ল। এতিয়াও আমি আমাৰ গৰু-ছাগলী বিচাৰি ফুৰিছোঁ। ঘৰৰ যি অংশটো এতিয়াও থিয় হৈ আছে, তাতেই আমি কোনোমতে দিন কটাইছোঁ।" আন এজন বাসিন্দাই দুখেৰে জনায় যে বানপানীয়ে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ বছৰ বছৰ ধৰি কষ্ট কৰি অৰ্জন কৰা সকলো কাঢ়ি নিলে।
বৰ্তমান বানপানীৰ ভয়াবহতা কিছু কমিছে যদিও এই অঞ্চলৰ লোকসকলৰ বাবে সংগ্ৰাম এতিয়াহে আৰম্ভ হৈছে। জীৱনৰ চকা পুনৰ ঘূৰাবলৈ তেওঁলোকক দীৰ্ঘদিনৰ সংগ্ৰাম আৰু ব্যাপক সহায়ৰ প্ৰয়োজন হ'ব।