ডিজিটেল ডেস্কঃ আবুধাবিৰ এজন উদ্যোগপতিজনক অপহৰণ আৰু উদ্ধাৰ কৰাৰ এটা ঘটনা চিনেমাৰ কাহিনীতকৈও কম নহয়। উদ্ধাৰ কামত পাঁচ মিনিট পলম হোৱা হ’লে হয়তো ব্যৱসায়ীজন বাচিয়ে নাথাকিলহেঁতেন। উদ্ধাৰক কৰিবলৈ যাওঁতে দুয়ো পক্ষৰ মাজত গুলীচালনাও হয়। তিনিজনকৈ অপহৰণকাৰীৰ মৃত্যু হয়।
এই চাঞ্চল্যজনক অপহৰণ কাণ্ডটোৰ ২২ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল। অৱশ্যে সেই ঘটনাটো এতিয়াও মনত আছে দিল্লী আৰক্ষীৰ৷
অপহৃত ব্যৱসায়ীজনৰ নাম থেক্কাট ছিদ্দিকী। আবুধাবিত তেওঁৰ এটা ডাঙৰ ব্যৱসায় আছিল। তেওঁ প্ৰথমে কেৰালাৰ কালিকাটৰ বাসিন্দা আছিল। আন বহু মালয়ালীৰ দৰে থেক্কাটেও ভাগ্যৰ সন্ধানত আবুধাবিলৈ গৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ তাতেই বসতি স্থাপন কৰিলে।
দীৰ্ঘদিন ধৰি এটা ভাৰতীয় চক্ৰই তেওঁক অপহৰণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। বাবলু শ্ৰীবাস্তৱ আছিল গেঙৰ মুৰব্বী। তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য আছিল ছিদ্দিকীক অপহৰণ কৰি টকা লোৱা। তাৰ বাবে এটা ব্যৱসায়িক চুক্তি অনুসৰি আবুধাবিৰ পৰা নতুন দিল্লীলৈ চিদ্দিকীক মাতি অনা হৈছিল।
চুক্তিখন প্ৰায় চূড়ান্ত হোৱাৰ লগে লগে আবুধাবিৰ পৰা দিল্লীলৈ আহিছিল ছিদ্দিকী। ২০০১ চনৰ ১১ মাৰ্চত দিল্লীৰ ইন্দিৰা গান্ধী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰত অৱতৰণ কৰে ছিদ্দিকীয়ে। তাৰ পৰাই তেওঁক অপহৰণ কৰি লৈ যায় বাবলুৰ দলটোৱে।
বিমানবন্দৰৰ পৰা ওলাই অহাৰ লগে লগে ৰাকেশ নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ছিদ্দিকীক লগ কৰিবলৈ আহিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজৰ গাড়ীখন লৈ দক্ষিণ দিল্লীলৈ গ’ল। ছিদ্দিকিয়ে উপলব্ধি কৰে যে তেওঁক অপহৰণ কৰা হৈছে। গোটেই পৰিকল্পনাটো বাবলুৱে নিজেই কৰিছিল। এলাহাবাদ জেলত এটা গোচৰত তেতিয়াও তেওঁ কাৰাবন্দী হৈ আছিল। জেলৰ পৰাই অপহৰণ কৰিছিল ছিদ্দিকীক৷
ছিদ্দিকীৰ পৰিয়ালে ১২ মাৰ্চলৈকে ছিদ্দিকিৰ কোনো সন্ধান পোৱা নাছিল। অৱশেষত ছিদ্দিকিৰ ঘৈণীয়েকলৈ এটা ফোন আহিল। ফোনত এজন অচিনাক্ত ব্যক্তিয়ে কয় যে ছিদ্দিকীক তেওঁলোকে অপহৰণ কৰিছে। এক কোটি ডলাৰৰ মুক্তিপণ দাবী কৰিলে। ভাৰতীয় মুদ্ৰাত যিটো আঠ কোটি টকাতকৈও অধিক।
পিছত ছিদ্দিকীৰ পৰিয়ালৰ এজন সদস্যই কয় যে তেওঁৰ পত্নীৰ উপৰিও অপহৰণকাৰীয়ে কেৰালাত থকা তেওঁৰ মাতৃ আৰু ভাতৃকো ফোন কৰিছিল৷
ছিদ্দিকিৰ পত্নীয়ে আবুধাবিত থকা ভাৰতীয় দূতাবাসত এই বিষয়ে অৱগত কৰে। ভাৰতীয় দূতাবাসে এই তথ্য লাভ কৰি দিল্লী আৰক্ষী আৰু চিবিআইক সতৰ্ক কৰি দিয়ে। ইয়াৰ পিছত দিল্লী আৰক্ষীৰ বিশেষ শাখা আৰু চিবিআই সক্ৰিয় হৈ পৰে।
অপহৰণৰ পিছত বাবলুৰ গেংৰ সদস্যই চেটেলাইট ফোনযোগে ইজনে সিজনৰ লগত যোগাযোগ ৰাখিছিল। চেটেলাইট ফোনযোগেই চিদ্দিকিৰ পৰিয়ালৰ সৈতে যোগাযোগ কৰে। চিবিআইৰ বিশেষ দলটোৱে ইয়াক আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰিলে। কাৰণ সেই প্ৰযুক্তি তেতিয়া অতি পৰিমাণে উপলব্ধ নাছিল।
কিন্তু ইমান নিখুঁট পৰিকল্পনাৰ পাছতো অপহৰণকাৰীয়ে এটা ভুল কৰিলে। ছিদ্দিকীয়ে পত্নীৰ লগত কথা পাতিবলৈ অনুমতি পাইছিল। ছিদ্দিকিয়ে পত্নীৰ লগত মাতৃভাষা মালয়ালম ভাষাত কথা পাতিছিল। অপহৰণকাৰীয়ে মালায়ালম ভাষা বুজি নাপায়৷ সেয়ে গম নাপালে ছিদ্দিকী আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে কি কথা পাতিছিল। ছিদ্দিকিয়ে পত্নীক তেওঁ ক’ত আছে সেই বিষয়ে কৈ দিলে। সেই কথা শুনি চিবিআই আৰু দিল্লী আৰক্ষীয়ে তেওঁক বিচাৰি উলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰে।
দক্ষিণ দিল্লীৰ এটা স্থানত আটক কৰি ৰখা হৈছিল ছিদ্দিকীক। তাত নিৰ্যাতনো চলিছিল। পৰিয়ালে মুক্তিপণ নিদিব বুলি ভাবি ১৩ মাৰ্চত ছিদ্দিকীক সৰবপ্ৰিয়া বিহাৰলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। অপহৰণকাৰীয়ে ভাবিছিল যে তাতেই তেওঁক হত্যা কৰিব। তাৰ বাবে নিৰ্যাতনৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰা হ’ল।
১৩ মাৰ্চৰ সন্ধিয়া প্ৰায় ৫ বজাত অপহৰণকাৰীয়ে ছিদ্দিকীক হত্যা কৰাৰ চেষ্টা চলাইছিল। ঠিক তেতিয়াই তাত উপস্থিত হ’ল আৰক্ষী আৰু চিবিআইৰ দল। অপহৰণকাৰীয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰে। আৰক্ষীয়েও গুলীচালনা কৰে। তিনি অপহৰণকাৰীৰ মৃত্যু হয়।
ইয়াৰ পিছতে তদন্তৰ উদ্দেশ্যে চিবিআইয়ে ছিদ্দিকীক জিম্মাত লৈ যায়। অপহৰণ কৰাৰ পিছত তেওঁক অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল। কেইবাদিনো তেওঁৰ চিকিৎসা চলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁক আবুধাবিলৈ পঠিওৱা হয়।
কিছুমান তদন্তকাৰীয়ে ভাবে যে বাবলুক আবুধাবিৰ এজন ডনে সমৰ্থন কৰিছিল। তাৰ পৰাই অপহৰণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশনা আহিছিল। অৱশ্যে এই সন্দৰ্ভত চিবিআইয়ে কোনো কথা স্পষ্ট কৰা নাছিল। চিদ্দিকিৰ পৰিয়ালে তেওঁলোকক ধন্যবাদ জনাইছিল।
Continue Reading
