ডিজিটেল ডেস্ক: জুৱা, মদ্যপান, ব্যভিচাৰ, হিংসা, অসত্য, মদ্যপান, নিচা আৰু নিষ্ঠুৰতা এই সকলোবোৰেই কলিযুগৰ কৰ্ম। ইয়াৰ পৰা কেনেকৈ মুক্তি পাব পাৰি? আচলতে ভাগৱতত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই কেৱল জ্ঞানৰ কথাই কোৱা নাই বৰঞ্চ জীৱন জীয়াই থকাৰ কলাৰ কথাও কৈছে। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক দিয়া গীতাৰ শিক্ষাই প্ৰতিজন মানুহৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস হিচাপে প্ৰমাণিত হ’ব পাৰে। গীতাত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক প্ৰচাৰ কৰিছে যে যিয়ে জীৱনত ভাগৱতৰ অষ্টাদশ বিন্দু গ্ৰহণ কৰে, তেওঁ সকলো দুখ, কামনা, ক্ৰোধ, ঈৰ্ষা, লোভ, মোহ, লোভ আদিৰ পৰা মুক্ত হয়, তেওঁ মুক্ত হয়। ভাগৱতৰ জ্ঞানৰ ১৮টা কথা আৰু অধিক জানো আহক।
১)মানুহৰ ভিতৰতে সুখ বাস কৰে। কিন্তু পুৰুষে সেই সুখ নাৰীৰ মাজত, ঘৰত আৰু বাহ্যিক ঠাইত বিচাৰি ফুৰে।
২) শ্ৰী কৃষ্ণই কৈছে যে ঈশ্বৰক কেৱল শৰীৰে নহয় মনেৰেও পূজা কৰা উচিত। ঈশ্বৰৰ উপাসনাই তেওঁলোকক প্ৰেমৰ বান্ধোনত বান্ধি ৰাখে।
৩) মানুহৰ কামনাই তেওঁৰ পুনৰ্জন্মৰ কাৰণ হৈ পৰে।
৪) ইন্দ্ৰিয়ৰ অধীন হোৱাটোৱে মানুহৰ জীৱনত বিকাৰ আৰু সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।
৫) ধৈৰ্য্য, গুণ, স্নেহ আৰু সেৱা আদি গুণ সৎসংগ অবিহনে নাহে।
৬) শ্ৰী কৃষ্ণই কৈছে যে মানুহে কাপোৰ সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। প্ৰয়োজন আছে কেৱল হৃদয়ৰ পৰিৱৰ্তন কৰাৰ হে।
৭) যৌৱনত অধিক পাপ কৰাজনে বৃদ্ধ বয়সত টোপনিৰ সমস্যিত ভুগে।
৮) জুৱা, মদ্যপান, ব্যভিচাৰ (অনৈতিক সম্পৰ্ক), হিংসা, অসত্য, মদ্যপান, নিচা আৰু নিষ্ঠুৰতা এই সকলোবোৰ কলিযুগৰ বাসস্থান
৯) ভাল শিশ্যই নিশ্চিতভাৱে সদগুৰু পায়।
১০) শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে যে মানুহে নিজৰ মনটোক বাৰে বাৰে বুজাব লাগে যে তেওঁৰ ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কোনো নাই। একে সময়তে বিবেচনা কৰা উচিত যে তেওঁৰ কোনো নাই। লগতে তেওঁ আন কাৰো নহয়।
১১) উপভোগত ক্ষণিক সুখ থাকে। লগতে ত্যাগত চিৰস্থায়ী আনন্দ থাকে।
১২) শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে যে সৎসংগ ঈশ্বৰৰ কৃপাত লাভ কৰা হয়। কিন্তু বেয়া সংগত পৰাটো নিজৰ হাতত থাকে।
১৩) লোভ আৰু স্নেহ হৈছে পাপৰ পিতৃ-মাতৃ। সেয়ে সময় থাকোঁতেই লোভ ত্যাগ কৰক।
১৪) শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে যে নিতৌ তুলসী আৰু পাৰ্বতীক পূজা কৰাটো নাৰীৰ ধৰ্ম।
১৫) মানুহে নিজৰ মন আৰু বুদ্ধিৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিব নালাগে। আনহাতে নিজকে নিৰ্দোষী বুলি গণ্য কৰাটো এজন ব্যক্তিৰ এটা ডাঙৰ দোষ।
১৬) স্বামী-স্ত্ৰীয়ে যদি পূণ্য জীৱন যাপন কৰে, তেন্তে প্ৰভুৱে পুত্ৰ ৰূপত তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ আহিবলৈ ইচ্ছা কৰে।
Continue Reading
