ডিজিটেল ডেস্কঃ নৰেন্দ্ৰ মোদী চৰকাৰে মঙলবাৰে (২৩ জানুৱাৰী) বিহাৰৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী কৰ্পূৰী ঠাকুৰক ভাৰতৰত্নৰে সন্মানিত কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। এই সন্দৰ্ভত মঙলবাৰে ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনে এক বিবৃতি জাৰি কৰে। বুধবাৰ (২৪ জানুৱাৰী) কৰ্পূৰী ঠাকুৰৰ ১০০ বছৰীয়া জন্ম জয়ন্তীৰ দিনত এই ঘোষণা কৰা হৈছে।
দীৰ্ঘদিন ধৰি ঠাকুৰক ভাৰতৰত্নৰে সন্মান জনোৱাৰ দাবী বাঢ়ি আহিছিল। মঙলবাৰে (২২ জানুৱাৰী) জেডিইউ নেতা কেচি ত্যাগীয়ে ঠাকুৰক ভাৰতৰত্ন দিয়াৰ লগতে তেওঁৰ নামত এখন বিশ্ববিদ্যালয় খোলাৰ দাবী জনাইছিল।
দুবাৰকৈ বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈছিল ঠাকুৰ
ঠাকুৰক বিহাৰত জান্নয়ক বুলি কোৱা হয়। কিছুদিনৰ বাবে তেওঁ বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈছিল। মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে তেওঁৰ প্ৰথম কাৰ্যকাল ১৯৭০ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৭১ চনৰ জুন মাহলৈকে আৰু তাৰ পাছত ১৯৭৭ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৭৯ চনৰ এপ্ৰিললৈকে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়। প্ৰথমবাৰৰ বাবে সমাজবাদী পাৰ্টী আৰু ভাৰতীয় ক্ৰান্তি দলৰ চৰকাৰত মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে জনতা পাৰ্টী চৰকাৰত মুখ্যমন্ত্ৰী হয়।
স্বাধীনতা আন্দোলনৰ লগত জড়িত আছিল, জেললৈয়ো গৈছিল
ঠাকুৰৰ জন্ম হৈছিল বিহাৰৰ সমষ্টিপুৰ জিলাৰ পিতৌঝিয়া গাঁৱত গকুল ঠাকুৰ আৰু ৰামদুলাৰী দেৱীৰ পৰিয়ালত। ছাত্ৰ দিনত তেওঁ জাতীয়তাবাদী ধাৰণাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ সৰ্বভাৰতীয় ছাত্ৰ ফেডাৰেচনত যোগদান কৰে। তেওঁ স্নাতক মহাবিদ্যালয় এৰি ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত যোগদান কৰে। স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰাৰ অপৰাধত ২৬ মাহ কাৰাবাস খাটিছিল।
ঠাকুৰে ২৮ দিন মৃত্যুৰ পৰ্যন্ত উপবাস কৰিছিল
ইংৰাজ শাসনৰ পৰা দেশখনে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত কৰ্পূৰী ঠাকুৰে নিজৰ গাঁৱৰ স্কুলত শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ১৯৫২ চনত সমাজবাদী দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে তাজপুৰ সমষ্টিৰ পৰা বিহাৰ বিধানসভাৰ সদস্য হৈছিল। ১৯৬০ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীৰ সাধাৰণ ধৰ্মঘটৰ সময়ত গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল। ১৯৭০ চনত তেওঁ টেলকোৰ শ্ৰমিকৰ স্বাৰ্থৰ প্ৰসাৰৰ বাবে ২৮ দিন মৃত্যুৰ পৰ্যন্ত উপবাসে গ্ৰহণ কৰে।
বিহাৰত সম্পূৰ্ণ নিষেধাজ্ঞা কাৰ্যকৰী কৰা হ’ল-
ঠাকুৰ হিন্দী ভাষাৰ সমৰ্থক আছিল আৰু বিহাৰৰ শিক্ষামন্ত্ৰী হিচাপে মেট্ৰিক পাঠ্যক্ৰমৰ পৰা ইংৰাজীক বাধ্যতামূলক বিষয় হিচাপে আঁতৰাই দিছিল। ১৯৭০ চনত বিহাৰৰ প্ৰথমজন অকংগ্ৰেছী সমাজবাদী মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ বিহাৰৰ মন্ত্ৰী আৰু উপ-মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ ঘনিষ্ঠ আছিল কৰ্পূৰী ঠাকুৰ। দেশৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাত (১৯৭৫-৭৭) তেওঁ আৰু জনতা পাৰ্টীৰ অন্যান্য বিশিষ্ট নেতাসকলে সমাজৰ অহিংস ৰূপান্তৰৰ লক্ষ্যৰে আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল। বিহাৰৰ বহু নেতাই কৰ্পূৰী ঠাকুৰক নিজৰ আদৰ্শ বুলি গণ্য কৰে।
Continue Reading
