নাজিৰা অঞ্চলত বানপানীৰ জলপৃষ্ঠ কমাৰ পাছতো বানাক্ৰান্ত লোকসকলৰ মাজত গভীৰ দুৰ্দশা অব্যাহত আছে। বিশেষকৈ হলংখাটানিৰ দৰে অঞ্চলসমূহত বানৰ ভয়াৱহতা এতিয়াও বিদ্যমান। বানত ক্ষতিগ্ৰস্ত লোকসকলে বোকাৰে ভৰা ঘৰ-দুৱাৰ পৰিষ্কাৰ কৰাৰ লগতে গভীৰ আৰ্থিক আৰু মানসিক আঘাতৰ সৈতে যুঁজিবলগীয়া হৈছে।
এই দুৰ্যোগৰ পৰা ওলাই অহা বহু হৃদয় বিদাৰক কাহিনীৰ ভিতৰত নাজিৰাৰ হলংখাটানিৰ এজন সন্মানীয় যুৱ উদ্যোগী পংকজ দত্তৰ কাহিনী অন্যতম। শেহতীয়া এই মহাদুৰ্যোগ অহাৰ পূৰ্বে দত্ত আছিল নিজৰ সমাজৰ এক স্তম্ভস্বৰূপ ব্যক্তি। তেওঁ এখন বেকাৰী চলাইছিল য'ত ৩৫জন স্থানীয় যুৱকে কৰ্মসংস্থাপন লাভ কৰিছিল। নিজৰ উদাৰতা আৰু আনৰ বিপদত সহায় কৰাৰ বাবে জনাজাত দত্ত এতিয়া নিজেই বানৰ কৱলত পৰি সৰ্বস্বান্ত হৈছে।
১৯ জুলাইৰ বিভীষিকাময় নিশাৰ কথা সুঁৱৰি দত্তই কয় যে সেইটো বানপানী যেন লগা নাছিল, সেয়া আছিল এক মহাদুৰ্যোগ। তেওঁৰ ভাষাত, “বানপানী যেন লগা নাছিল – সেয়া আছিল এক প্ৰলয়। মাত্ৰ ১০ মিনিটৰ ভিতৰতে পানীয়ে আমাৰ ঘৰ আৱৰি ধৰিছিল। মই মোৰ পিতৃ-মাতৃক ততাতৈয়াকৈ ঘৰৰ ছাদলৈ লৈ গৈছিলোঁ আৰু আন সকলো বস্তু এৰি থৈ আহিছিলোঁ।”
হঠাতে অহা তীব্ৰ সোঁতৰ বানপানীয়ে তেওঁৰ ঘৰৰ ভিতৰত থকা প্ৰায় সকলো বস্তু ধ্বংস কৰি পেলালে। দত্তই কথা কওঁতে তেওঁৰ সামান্য যি বস্তুবোৰ বাকী আছিল, সেইবোৰ এখন ঠেলা গাড়ীত ভৰাই ঘৰৰ পৰা উলিয়াই পেলোৱা হৈছিল। যিজন ব্যক্তিয়ে ৩৫টা পৰিয়ালক জীৱিকাৰ পথ দেখুৱাইছিল, তেওঁ আজি নিজেই এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ দিশে আগবাঢ়িবলৈ বাধ্য হৈছে। এই ঘটনাই অঞ্চলটোৰ অৰ্থনীতিত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে আৰু বহু পৰিয়ালক দুৰ্দশাত পেলাইছে।