উজনি অসমৰ বানাক্ৰান্ত অঞ্চলসমূহত ক্ৰমান্বয়ে পানী কমিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে যদিও শেহতীয়া প্ৰলয়ংকৰী বানপানীয়ে গভীৰ প্ৰণালীবদ্ধ দুৰ্বলতাসমূহ উন্মোচন কৰিছে, যিবোৰৰ প্ৰতি তাৎক্ষণিক মনোযোগ দিয়াৰ প্ৰয়োজন। আগষ্টৰ ৭ তাৰিখে প্ৰকাশ পোৱা প্ৰতিবেদন অনুসৰি, এই বান কেৱল অভূতপূৰ্ব বৰষুণৰ ফল নাছিল, বৰং উজনিৰ অঞ্চলসমূহত হোৱা পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱক্ষয় আৰু দুৰ্যোগ প্ৰস্তুতিৰ দুৰ্বলতাসমূহে ইয়াক অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছিল।
প্ৰতিবেদনত কোৱা হৈছে যে ১৮ জুলাইৰ পৰা ২২ জুলাইৰ ভিতৰত অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু নাগালেণ্ডত হোৱা প্ৰচণ্ড বৰষুণ (কেতিয়াবা ১৩৭ মিলিমিটাৰতকৈও অধিক) ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈসমূহ যেনে দিখৌ, দিছাং, দাৰিকা, ধনশিৰি, জাঁজী আৰু ভোগদৈৰ জলপৃষ্ঠ অভাৱনীয়ভাৱে বৃদ্ধি কৰিছিল। এই নদীবোৰে বৃহৎ পৰিমাণৰ বোকা পানী কঢ়িয়াই আনিছিল, যিয়ে নদীৰ পাৰ পাৰ হৈ বহু ঠাইত মথাউৰি ছিঙি বিস্তীৰ্ণ অঞ্চল বুৰাই পেলাইছিল।
এই দুৰ্যোগৰ অন্যতম মূল কাৰণ হিচাপে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় পোহৰলৈ আহিছে। সূত্ৰ অনুসৰি, নাগালেণ্ড চৰকাৰে সম্ভাৱ্য বানপানীৰ বিষয়ে অসম প্ৰশাসনক আগতীয়াকৈ সতৰ্ক কৰিছিল। কিন্তু অসম ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কৰ্তৃপক্ষই (ASDMA) এই সতৰ্কবাণীৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰাত সম্ভৱতঃ ব্যৰ্থ হৈছিল। ফলস্বৰূপে, বানপানী প্ৰতিৰোধৰ বাবে ক্ষিপ্ৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ বাবে এক কাৰ্যক্ষম আভ্যন্তৰীণ সতৰ্কতা প্ৰণালীৰ অভাৱ স্পষ্ট হৈ পৰিছে।
এই পৰিস্থিতিয়ে আন্তঃৰাজ্যিক সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে বানপানী নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। ভৱিষ্যতে এনে প্ৰলয়ংকৰী পৰিস্থিতি এৰাই চলিবলৈ এক সুসংহত আঞ্চলিক নীতি আৰু দুৰ্যোগ মোকাবিলাৰ শক্তিশালী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো অত্যাৱশ্যকীয়।
Continue Reading
