ডিজিটেল ডেস্কঃ ডে-ড্ৰীমিঙত হেৰাই যোৱাটোও এটা কল্পনা বিকাৰ হ’ব পাৰে। ডে-ড্ৰীমিং মানে হল এজন মানুহে টোপনি নোযোৱাকৈয়ে সপোনত উটি-ভাঁহি ফুৰা বা কল্পনাৰ এখন জগতত ব্যস্ত থকা। এজন সাধাৰণ মানুহে প্ৰতিদিনে দিনতে সপোন দেখাত নিজৰ জাগ্ৰত সময়ৰ ৩০% সময় নষ্ট কৰে। চৌপাশে এক প্ৰকাৰৰ কাল্পনিক জগতত তেওঁ ব্যস্ত থাকে আৰু তাতে তেওঁ নিমজ্জিত হৈ থাকে। যদি আপুনিও এনেকুৱা তেন্তে আপুনি জানি থওক যে ই আপোনাক ভুৱা সুখ দি আছে। ইয়াৰ সুখ ক্ষন্তেকীয়া কিন্তু সমস্যা দীঘলীয়া।
ডে-ড্ৰীমিঙত ব্যস্ত থকা মানুহে নিজৰ কামত ভালদৰে মনোনিৱেশ কৰিব নোৱাৰে। কল্পনাত জীয়াই থকা মানুহৰ স্কুল-কলেজত পঢ়িবলৈ মন নাযায়। কাৰ্যালয়ত কাম সময়মতে সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকে এইটো কৰিম, সেইটো কৰিম বুলি সপোন দেখে কিন্তু বাস্তৱত হাতে-কামে নালাগে। ফলত তেওঁলোক জীৱন যাত্ৰাত আগবাঢ়ি যাব নোৱাৰে।
ব্ৰিটেইনত নতুন গৱেষণাত ওলাইছে যে দীৰ্ঘদিনীয়াকৈ দিনত সপোন দেখাটো এক বিপদজনক অৱস্থা, যিটো বৰ্তমান সময়ত বাঢ়িছে। মানুহ যিমানেই দিনত সপোন দেখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে সিমানেই চিন্তাত ডুব যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। গৱেষণাৰ সৈতে জড়িত ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগী প্ৰবক্তা জুলিয়া প’ৰিঅ’ই কয় যে – বিশ্বজুৰি ২.৫% লোকে অৰ্থাৎ ২০ কোটি লোকে দিনত সপোন দেখাৰ নিচাত আসক্ত হৈ থাকে। ইয়াক মালাডাপ্টিভ ডে-ড্ৰিমিং বোলা হয়।
এই অৱস্থাত মানুহ ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা চিন্তাত নিমগ্ন হৈ থাকে। আন এটা অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে মালাডাপ্টিভ ডে-ড্ৰিমিং থকা লোকসকলে নিজৰ জাগ্ৰত সময়ৰ আধা সময় দিবাস্বপ্ন দেখিয়েই কটায়। চিন্তাত নিজৰ সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰি পায়। নিজৰ দায়িত্ব এৰাই চলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পৰিয়ালত সম্পৰ্কবোৰ দুৰ্বল হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। আনকি তেওঁৰ টোপনিও সম্পূৰ্ণ নহয়।
দিনত সপোন দেখিলে আন বহুতো ৰোগৰো জন্ম হৈছে। এই এডিএইচডিৰ বাবেই উদ্বেগ, হতাশা আৰু অ’চিডি হৈ আছে। যিসকলে নিজৰ কথা বেছিকৈ ভাবি ভাল হ’ব বুলি ভাবি ভাবিছে, তেওঁলোক অসুস্থ হৈ পৰিছে। এই ৰোগবোৰৰ বিষয়েও তেওঁলোকে অৱগত নহয়। গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে মালাডাপটিভ ডে-ড্ৰিমিং থকা আধালৈকে লোকৰ অব্ছেছিভ কম্পলচিভ ডিছঅৰ্ডাৰ (OCD)ও থাকে। এনে লোক ছ’চিয়েল মিডিয়াত অধিক সক্ৰিয় হৈ পৰিছে।
এনে নহয় যে দিনত সপোন দেখাটো বেয়া। কিছুমান দিশত ইয়াৰ সুবিধাও আছে। ই মানসিক চাপৰ পৰা উপশম পোৱাত সহায় কৰে। গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে ই নিসংগতাৰ বাবে এক আশীৰ্বাদ আৰু বিৰক্তি দূৰ কৰে। সমস্যা সমাধানত সহায় কৰে। কেতিয়াবা সৃষ্টিশীলতা বাঢ়ি যায়। দুৰ্ঘটনা বা ডাঙৰ আঘাতৰ ফলত হোৱা শ্বকৰ পৰা সুস্থ হয়। দিনত সপোন দেখি এজন ব্যক্তিয়ে নিজকে কিছুদিন পাহৰণিৰ মাজত ৰাখিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ ফলত বহু কথা পাহৰি যোৱাত সহায় হয়। দিনত সপোন দেখাটো তেতিয়াহে বেছি ভাল যেতিয়া তেওঁ সেই সপোনক বাস্তৱ ৰূপ দিবলৈ দিনে-ৰাতিয়ে কষ্ট কৰে।
Continue Reading
