অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত জনপ্ৰতিনিধিসকলে নিজৰ ভোটাৰৰ পৰা আঁতৰি থকা বুলি এক গুৰুতৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে। সমষ্টিসমূহৰ জনসাধাৰণ আৰু ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক উভয়ৰে মাজত এই ধাৰণা ক্ৰমাগতভাৱে বাঢ়ি আহিছে যে নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধিসকলে তেওঁলোকক নিৰ্বাচিত কৰা ভোটাৰসকলৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত নহয়। এই বিষয়টোৱে ৰাজ্যজুৰি উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰিছে।
কেইবাখনো জিলাৰ পৰা অহা বাতৰি অনুসৰি, স্থানীয় বাসিন্দাসকলে এক সংযোগহীনতা অনুভৱ কৰিছে। তেওঁলোকৰ অভিযোগ যে কিছুমান নিৰ্বাচিত বিষয়াই স্থানীয় সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিবলৈ বা ৰাইজৰ সৈতে মত বিনিময় কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সমষ্টিত নিয়মীয়াকৈ দেখা নিদিয়ে। আন্তঃগাঁথনিৰ অভাৱ, প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ বা সমাজ-অৰ্থনৈতিক সমস্যাৰ দৰে প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ'লে এই অনুপস্থিতি বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে, য'ত তাৎক্ষণিক মনোযোগ আৰু নেতৃত্বৰ প্ৰয়োজন হয়।
ভোটাৰসকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ প্ৰতিনিধিসকলক সুলভ, দৃশ্যমান আৰু সমস্যাসমূহ বুজাত সক্ৰিয় হোৱাটো বিচাৰে। কিন্তু, বহু ক্ষেত্ৰত এই আশা পূৰণ হোৱা দেখা নাযায়। জনসাধাৰণৰ মাজত এই ধাৰণা বাঢ়িছে যে নিৰ্বাচনৰ পাছত প্ৰতিনিধিসকল নিজৰ সমষ্টিৰ প্ৰতি কম দায়বদ্ধ হৈ পৰে আৰু কেৱল নিৰ্বাচনৰ সময়তহে ভোটাৰৰ কাষ চাপে।
এই পৰিস্থিতিয়ে জনপ্ৰতিনিধিসকলৰ দায়বদ্ধতা আৰু ভোটাৰৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কক লৈ গুৰুতৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। ৰাজ্যজুৰি এই বিষয়টোৱে এক ব্যাপক বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে আৰু জনসাধাৰণে তেওঁলোকৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ পৰা অধিক সক্ৰিয় ভূমিকা আৰু প্ৰত্যক্ষ অংশগ্ৰহণৰ দাবী জনাইছে।