মণি প্লাণ্ট লহপহীয়া কৰি তুলিবলৈ পাকঘৰৰ এই ৩ টা বস্তু ব্যৱহাৰ কৰক

ডিজিটেল ডেস্ক: সেউজীয়া মণি প্লাণ্টে কেৱল ঘৰৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰাই নহয়, ইয়াক সুখ আৰু সমৃদ্ধিৰ প্ৰতীক বুলিও গণ্য কৰা হয়। মানুহে কয় যে মণি প্লাণ্ট যিমান দীঘল আৰু ঘন হয়, ঘৰৰ সমৃদ্ধিও সিমান বেছি হয়। কিন্তু প্ৰায়ে লোকৰ অভিযোগ থাকে যে বহু চেষ্টা কৰাৰ পাছতো তেওঁলোকৰ মণি প্লাণ্ট বৃদ্ধি নহয়, পাতবোৰ হালধীয়া হৈ সৰি পৰিবলৈ ধৰে বা গছৰ বৃদ্ধি সম্পূৰ্ণৰূপে ৰৈ যায়।

আপোনাৰ ঘৰৰ মণি প্লাণ্টৰো অৱস্থা এনেকুৱা হৈ পৰিছে নেকি? যদি হৈছে তেন্তে আপুনি দামী ৰাসায়নিক দ্ৰব্য বা নাৰ্চাৰীৰ কাষ চাপিবলৈ একেবাৰে প্ৰয়োজনীয়তা নাই। আপোনাৰ নিজৰ পাকঘৰতেই এনে কিছুমান প্ৰাকৃতিক 'ছুপাৰফুড' আছে, যিয়ে আপোনাৰ নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰা মণি প্লাণ্টটোক অতি ঘন আৰু চকমকীয়া কৰি তুলিব পাৰে। আহক সেইবোৰৰ বিষয়ে জানো আহক।

১. চাহপাত: চাহ তৈয়াৰ কৰাৰ পিছত ৰৈ যোৱা চাহপাত মানুহে প্ৰায়ে পোনপটীয়াকৈ আৱৰ্জনাত পেলাই দিয়ে। যদি আপুনিও একে কামেই কৰিছে, তেন্তে আপোনাৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে। এই চাহপাতখিনিয়েই আপোনাৰ মণি প্লাণ্টৰ বৃদ্ধিত সহায়ক প্রমাণিত হ’ব পাৰে। চাহ তৈয়াৰ কৰাৰ পিছত ৰৈ যোৱা পাতখিনি প্ৰথমে পৰিষ্কাৰ পানীৰে ভালদৰে ধুই ল’ব, যাতে তাত গাখীৰ আৰু চেনি নাথাকে। তাৰ পিছত ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে শুকুৱাই ল’ব। শুকোৱাৰ পিছত অলপ পৰিমাণ মাটিত মিহলাই দিব। ইয়াক বাৰে বাৰে বা অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকক।

২. কলৰ বাকলি: তালিকাৰ পৰৱৰ্তী নামটো হৈছে কলৰ বাকলি। কল খোৱাৰ পিছত তাৰ বাকলিটো পেলোৱাৰ পৰিৱৰ্তে আপুনি তাৰ দ্বাৰা গছৰ বাবে এটা সাধাৰণ তৰল সাৰ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। কলৰ বাকলিত পটাচিয়ামকে ধৰি কেইবাটাও খনিজ পদাৰ্থ থাকে, ইয়াৰ দ্বাৰা পুষ্টিকৰ উপাদান আৰু জৈৱিক পদাৰ্থ পোৱা যায়, যিয়ে মাটিৰ গুণগত মান উন্নত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ২-৩ টা কলৰ বাকলি সৰু সৰু টুকুৰা কৰি পানীত ২৪ ঘণ্টা তিয়াই ৰাখিব। তাৰ পিছত বাকলিবোৰ উলিয়াই পেলাব আৰু তৈয়াৰী পানীখিনি সাধাৰণ পানীত মিহলাই গছত দিব। কিন্তু ইয়াক অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰ নকৰিব।

৩. চাউল ধোৱা পানী: চাউল ধোৱাৰ পিছত ৰৈ যোৱা পানী বা নিমখ নিদিয়াকৈ চাউল সিজোৱাৰ পিছত ৰৈ যোৱা ভাতৰ মাৰ গছত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ লগত ষ্টাৰ্চৰ লগতে সামান্য পৰিমাণে কিছুমান পুষ্টিকৰ উপাদান থাকে। কিন্তু ইয়াক গছৰ বাবে কোনো চমৎকাৰী বৃদ্ধি বুষ্টাৰ বুলি ভবাটো উচিত নহয়।

চাউল ধোৱাৰ পিছত পোৱা পানীখিনি সাধাৰণ পানীৰ লগত মিহলাই মাজে মাজে গছত দিব পাৰি। যদি ভাতৰ মাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে, তেন্তে তাত নিমখ, মচলা বা তেল একেবাৰে থাকিব নালাগে। চাউলৰ পানী দীৰ্ঘদিন ধৰি সংৰক্ষণ কৰি নাৰাখিব। পুৰণি বা দুৰ্গন্ধযুক্ত পানী টৌত দিলে মাটিত সৰু সৰু পোক হ’ব পাৰে।

এই সকলোবোৰ বস্তু দিয়াৰ লগতে এই কথাও মনত ৰখা প্ৰয়োজনীয় যে কেৱল এইবোৰ দিলেই মণি প্লাণ্টৰ গছ বৃদ্ধি নহয়। ইয়াৰ ভাল বৃদ্ধিৰ বাবে কেৱল ঘৰুৱা বস্তু দিয়েই পৰ্যাপ্ত নহয়। গছৰ বাবে সঠিক পোহৰ, পানী আৰু ভাল জল নিষ্কাশনযুক্ত মাটিৰো প্ৰয়োজন হয়। যদি এইবোৰ ঠিক নহয়, তেন্তে কোনো ঘৰুৱা উপায়েই বেছি সহায় নকৰে।

প্ৰখৰ ৰ’দৰ পৰা বচাই ৰাখক: মণি প্লাণ্টক অতি প্ৰখৰ পোনপটীয়া ৰ’দত ৰাখিলে পাতবোৰ জ্বলি যাব পাৰে। ইয়াক এনে ঠাইত ৰাখক য’ত ভাল পোহৰ থাকে কিন্তু পোনপটীয়া ৰ’দ নাথাকে।

প্ৰয়োজনতকৈ অধিক পানী নিদিব: মণি প্লাণ্টৰ মাটি সদায় তিয়াই ৰখা উচিত নহয়। পানী দিয়াৰ আগতে ওপৰৰ মাটি শুকান নে নাই, সেয়া চাই ল’ব। পানী জমা হৈ থাকিলে শিপা নষ্ট হ’ব পাৰে।

হালধীয়া আৰু শুকান পাতবোৰ আতৰাই থাকক: যদি গছত হালধীয়া, শুকান বা বেয়া পাত থাকে, তেন্তে সেইবোৰ পৰিষ্কাৰ কেঁচীৰে কাটি পেলাওক। ইয়াৰ দ্বাৰা গছজোপা পৰিষ্কাৰ কৰি ৰখাত সহায় হয় আৰু নতুন বৃদ্ধিত গুৰুত্ব দিব পৰা যায়।