ডিজিটেল ডেস্কঃ আমি জানো যে প্ৰযুক্তিয়ে আমাৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ মগজু কেনেকৈ গঢ় দিছে? ফোনৰ স্ক্ৰীণে শিশুসকলক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে সেই বিষয়ে মনোযোগ দিয়াটো সাধাৰণ কথা যদিও আমি আমাৰ কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ ডিজিটেল অভ্যাস আৰু ইয়াৰ সম্ভাৱ্য পৰিণতিসমূহক প্ৰায়ে উপেক্ষা কৰোঁ।
আজিৰ পৃথিৱীৰ সকলোৰে স্মাৰ্টফোনৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অধিক ৷আনকি শিশুসকলো ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ প্ৰতি আসক্ত হৈ পৰিছে ।যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ মাজত ক্ৰোধ, অধৈৰ্য আৰু এলাহ বৃদ্ধি পোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ ওপৰত প্ৰযুক্তিৰ বিকাশৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে অভিভাৱকসকল ক্ৰমান্বয়ে চিন্তিত হৈ পৰিছে।
কিশোৰ-কিশোৰীৰ জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰা ছ’চিয়েল মিডিয়া আৰু টেক্সট মেছেজিঙৰ সৈতে অহৰহ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ ফলত উদ্বেগ বৃদ্ধি পাইছে আৰু আত্মসন্মান হ্ৰাস পাইছে বুলি বিশেষজ্ঞসকলে ক্ৰমান্বয়ে চিন্তিত হৈ পৰিছে। ল’কেল চাৰ্কলচ নামৰ সংস্থাটোৰ মতে, দেশৰ ৩৬৮ খন নগৰ জিলাৰ পৰা ৯ৰ পৰা ১৭বছৰ বয়সৰ শিশুৰ ৭০ হাজাৰ অভিভাৱকৰ মতামত সংগ্ৰহ কৰি এই প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে । ৪৭ শতাংশ অভিভাৱকে কয় যে তেওঁলোকৰ সন্তানে দিনটোত গড়ে ৩ ঘণ্টাৰ পৰা অধিক সময় ছ’চিয়েল মিডিয়া, ভিডিঅ’, অ’টিটি এপ আৰু অনলাইন গেমত কটায় । প্ৰায় ১০ শতাংশ অভিভাৱকে প্ৰকাশ কৰিছে যে কিছুমান শিশুৱে দিনটোত ৬ ঘণ্টাৰো অধিক সময় ফোনতে কটায় ।
স্মাৰ্টফোন ব্যৱহাৰৰ নেতিবাচক দিশসমূহ কি কি
-শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ হ্ৰাস
-সামাজিক প্ৰত্যাহাৰ
-শৈক্ষিক প্ৰদৰ্শন হ্ৰাস
-টোপনিৰ অসুবিধা
-মনোযোগৰ সমস্যা
-বাক্য আৰু ভাষা আহৰণৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধা
ডিজিটেল যুগত শিশুক কেনেকৈ সুৰক্ষিত কৰিব?
প্ৰমাণভিত্তিক নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰক: উপযুক্ত স্ক্ৰীণৰ সময় সীমা, সুস্থ ডিজিটেল অভ্যাস, আৰু সম্ভাৱ্য নেতিবাচক পৰিণতিৰ ওপৰত অভিভাৱকসকলে পৰামৰ্শ আগবঢ়াওক।
সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰক: স্ক্ৰীণৰ সময় আৰু অনলাইন কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে স্পষ্ট নিৰ্দেশনা স্থাপন কৰক। বিশেষকৈ শুই উঠাৰ আগতে ডিভাইচ ব্যৱহাৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিলে মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত অত্যধিক স্ক্ৰীণৰ সময়ৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ কম কৰাত সহায় কৰিব পাৰি।
মুকলি যোগাযোগৰ পোষকতা কৰক: অভিভাৱকসকলক তেওঁলোকৰ উদ্বেগসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ আৰু শিশু চিকিৎসকৰ পৰা পৰামৰ্শ ল’বলৈ উৎসাহিত কৰক।
সম্ভাৱ্য সমস্যাসমূহ চিনাক্ত কৰক: অত্যধিক স্ক্ৰীণৰ সময়-সম্পৰ্কীয় সমস্যাৰ লক্ষণসমূহৰ বাবে পৰীক্ষা কৰক, যেনে টোপনিৰ অসুবিধা, আচৰণৰ পৰিৱৰ্তন বা শাৰীৰিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা। আগতীয়াকৈ চিনাক্তকৰণ কৰিলে সময়মতে পদক্ষেপ ল’ব পাৰে।
সুষম জীৱনশৈলীৰ প্ৰসাৰ কৰা: শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ, বাহিৰৰ খেলা-ধূলা, পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাৰ্য্যকলাপ, আৰু শিশুৰ বিকাশৰ অন্যান্য প্ৰয়োজনীয় দিশসমূহৰ সৈতে স্ক্ৰীণৰ সময়ৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ কৌশলৰ পৰামৰ্শ দিয়া।
অন্য পেছাদাৰীসকলৰ সৈতে সহযোগিতা কৰক: প্ৰয়োজন হ’লে পৰ্দাৰ সময় বা মানসিক স্বাস্থ্যৰ সৈতে জড়িত নিৰ্দিষ্ট সমস্যাসমূহৰ সমাধানৰ বাবে থেৰাপিষ্ট, শিশু চিকিৎসা বা পৰামৰ্শদাতাৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ক।
পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাম-কাজ: শিশুসকলক পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কামত জড়িত কৰাটো অত্যধিক স্ক্ৰীণৰ সময় হ্ৰাস কৰাত এক মূল্যৱান আহিলা হ’ব পাৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা শিশুসকলক পৰ্দাৰ সৈতে জড়িত নহোৱা চখ, আগ্ৰহ আৰু সামাজিক যোগাযোগত লিপ্ত হোৱাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে নতুন দক্ষতা, আত্মবিশ্বাস আৰু বন্ধুত্ব গঢ়ি তুলিব পাৰে। শিশু চিকিৎসকে অভিভাৱকসকলক তেওঁলোকৰ শিশুৰ আগ্ৰহ আৰু ক্ষমতাৰ সৈতে মিল থকা বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ বিকল্প যেনে ক্ৰীড়া, কলা, সংগীত বা সমাজ সেৱাৰ সন্ধান কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিব পাৰে।
Continue Reading
