ডিজিটেল ডেস্কঃ আমি দৈনন্দিন জীৱনত বছৰ বছৰ ধৰি চাবোন ব্যৱহাৰ কৰি আহিছোঁ৷চাফ-চিকুণ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গা ধোৱালৈকে৷আজিকালি সস্তীয়া আৰু দামী দুয়োটা চাবোনৰ সুগন্ধি আৰু গুণৰ সৈতে বজাৰত বিক্ৰী হৈছে। কিন্তু চাবোন ক’ৰ পৰা আহিল, কোনে উদ্ভাৱন কৰিলে বা কেতিয়া ইয়াৰ প্ৰথম প্ৰমাণ পোৱা গ’ল জানেনে,জানো আহক…
ইতিহাসবিদসকলে কয় যে প্ৰায় ৫ হাজাৰ বছৰ আগতে বেবিলন সভ্যতাৰ মানুহে চাবোন ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বেবিলনৰ পুৰণি নাম আছিল বাবিল। যিটো বৰ্তমান বাগদাদৰ ওচৰত। খননৰ সময়ত ইয়াত চাবোন পোৱা গৈছিল। যদিও চাবোন কেনেকৈ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল তাৰ কোনো স্পষ্ট প্ৰমাণ পোৱা নাই, তথাপিও খননত পোৱা চাবোনৰ পৰা নিশ্চিত যে সেই সময়লৈকে চাবোন আৱিষ্কাৰ হৈছিল।
প্ৰাচীন বেবিলনীয়াসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮০০ চনৰ আগতে চাবোন বনাব জানিছিল বুলি প্ৰত্নতত্ত্ববিদসকলে প্ৰমাণ পাইছে। কাৰণ সেই সময়ৰ মাটিৰ চিলিণ্ডাৰত চাবোনৰ দৰে বস্তু পোৱা গৈছিল।পুৰণি লিপিৰ পৰা স্পষ্ট যে -প্ৰাচীন মিচৰীয়াসকলে দৈনিক গা ধুইছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ চনৰ প্ৰায় ১৫০০ চনৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ নথি এবাৰ্ছ পেপিৰাছত পশু আৰু উদ্ভিদৰ তেল ক্ষাৰকীয় লৱণৰ লগত মিহলাই চাবোনৰ দৰে পদাৰ্থ প্ৰস্তুত কৰাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যিটো ছালৰ ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ আৰু গা ধোৱাৰ সময়ত শৰীৰ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
কাপোৰৰ পৰা তেল আৰু দাগ আঁতৰাবলৈ চাহ আৰু ছাই মিহলাই চাবোন তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। কোৱা হয় যে আজিৰ পৰা প্ৰায় ৪ হাজাৰ বছৰ আগতে যেতিয়া ৰোমান মহিলাসকলে টাইবাৰ নদীৰ পাৰত বহি কাপোৰ ধুই আছিল, তেতিয়া নদীখনৰ ওপৰৰ মূৰৰ পৰা কিছুমান বলি দিয়া জীৱ-জন্তুৰ চৰ্বি বৈ আহিছিল। যিটো নদীৰ পাৰৰ মাটিত নিথৰ হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ পাছত কাপোৰত লগোৱাৰ সময়ত ই এক অনন্য জিলিকনি দিছিল। তথ্য অনুসৰি মাউণ্ট চাপোৰ পৰা চৰ্বি বৈ আহিছিল, সেয়েহে এই মাটিৰ নাম ৰখা হৈছিল ‘চ’প’। ইয়াৰ পৰাই চাবোনৰ নাম আহিল।
বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যেতিয়া পশু আৰু শাক-পাচলিৰ চৰ্বিৰ পৰা তৈয়াৰী চাবোনৰ অভাৱ হৈছিল, তেতিয়া কোম্পানীসমূহে কৃত্ৰিম সামগ্ৰীক কেঁচামাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯ শতিকাত চাবোনক বিলাসী সামগ্ৰীৰ ভিতৰত গণ্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত বিশ্বৰ বহু দেশত চাবোনৰ ওপৰত গধুৰ কৰ আৰোপ কৰা হৈছিল।
Continue Reading
