গুৱাহাটী: অসমৰ মীনপালন খণ্ডই এক উল্লেখযোগ্য মাইলৰ খুঁটি স্থাপন কৰি অভিলেখ সংখ্যক মৎস্য উৎপাদনৰ তথ্য দাঙি ধৰিছে। এই সফলতাই ৰাজ্যখনৰ সম্ভাৱনীয়তা আৰু স্থানীয় মীন উদ্যোগক আগুৱাই নিয়াৰ বাবে চলোৱা প্ৰচেষ্টাসমূহক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে। কিন্তু, ঘৰুৱা উৎপাদনত এই আকৰ্ষণীয় বৃদ্ধিৰ পাছতো ৰাজ্যখনে এতিয়াও মৎস্য আমদানিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাৰ সৈতে যুঁজিবলগীয়া হৈছে, যি চাহিদা আৰু যোগানৰ মাজৰ এক জটিল ভাৰসাম্যহীনতাক সূচায়।
শেহতীয়া তথ্য অনুসৰি, অসমৰ পুখুৰী, নদী আৰু অন্যান্য জলৰাশিৰ পৰা আহৰণ কৰা মাছৰ পৰিমাণ যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। এই বৃদ্ধিয়ে ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতি আৰু স্থানীয় খাদ্য তালিকাত গভীৰভাৱে জড়িত এক প্ৰধান খাদ্য সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত স্বাৱলম্বী হোৱাৰ বাবে ৰাজ্যৰ উচ্চাকাংক্ষাৰ বাবে এক ইতিবাচক সূচক। মীনপালনৰ পদ্ধতি উন্নত কৰা আৰু স্থানীয় মীন পালকসকলক সহায় কৰাৰ উদ্দেশ্যে লোৱা বিভিন্ন পদক্ষেপৰ বাবে এই উন্নত উৎপাদন সম্ভৱ হৈছে।
এই প্ৰশংসনীয় অগ্ৰগতিৰ পাছতো, আমদানিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা অব্যাহত থকাটো এক বিৰোধী পৰিস্থিতি। ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু মাছৰ চাহিদাৰ তুলনাত উৎপাদনৰ হাৰ এতিয়াও কম হোৱাৰ বাবেই এই নিৰ্ভৰশীলতা বিদ্যমান বুলি বিশেষজ্ঞসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে। যদিও উৎপাদন বৃদ্ধি পাইছে, ইয়াৰ সৈতে সংগতি ৰাখি চাহিদাৰ বৃদ্ধিও হৈছে, যাৰ ফলত ৰাজ্যখনে বাহিৰৰ পৰা মাছ আমদানি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে।
এই পৰিস্থিতিয়ে অসমৰ মীনপালন খণ্ডৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্যাহ্বান দাঙি ধৰিছে। অনাগত দিনত এই সমস্যা সমাধানৰ বাবে উৎপাদন বৃদ্ধিৰ লগতে বিতৰণ ব্যৱস্থা আৰু সংৰক্ষণৰ সুবিধা উন্নত কৰাটো অতি জৰুৰী। চৰকাৰ আৰু মীন পালকসকলে সামূহিকভাৱে কাম কৰিলেহে এই আমদানিনিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰি ৰাজ্যখনক মৎস্য উৎপাদনত সঁচাকৈয়ে স্বাৱলম্বী কৰি তুলিব পৰা যাব।