অসমৰ গিগ অৰ্থনীতিত শ্ৰমিকৰ সুৰক্ষা আৰু জীৱিকাৰ বহনক্ষমতাক লৈ উদ্বেগ

ডিজিটেল বিপ্লৱৰ ফলত অসমত গিগ অৰ্থনীতিৰ দ্ৰুত বিকাশ ঘটিছে, যাৰ জৰিয়তে বহু লোকে নতুন ধৰণে জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ৰাইড-শ্বেয়াৰিং সেৱা, খাদ্য যোগান আৰু ই-কমাৰ্চ লজিষ্টিকছকে ধৰি বিভিন্ন ডিজিটেল প্লেটফৰ্মৰ জৰিয়তে যুৱ প্ৰজন্মই নমনীয়তা আৰু তাৎক্ষণিক আয়ৰ সুযোগ লাভ কৰিছে। গুৱাহাটীৰ দৰে নগৰীয়া কেন্দ্ৰসমূহত এই সেৱাসমূহৰ চাহিদা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে এই খণ্ডলৈ বৃহৎ সংখ্যক শ্ৰমিক আকৰ্ষিত হৈছে।

কিন্তু এই আপাত দৃষ্টিত গতিশীল অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ আঁৰত গিগ শ্ৰমিকসকলৰ দীৰ্ঘম্যাদী জীৱিকাৰ বহনক্ষমতা সম্পৰ্কে গভীৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে। পৰম্পৰাগত নিয়োগৰ বিপৰীতে, গিগ মডেলে প্ৰায়ে সামাজিক সুৰক্ষা, ভৱিষ্যনিধি আৰু ছুটীৰ দৰে মৌলিক শ্ৰমিক সুৰক্ষাৰ ব্যৱস্থাৰ অভাৱ দেখা যায়। শ্ৰমিকসকলে নিৰ্দিষ্ট নূন্যতম মজুৰি অবিহনে কাম কৰিবলগীয়া হয়, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ আয়ৰ স্থিৰতা এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰে।

প্ৰতিযোগিতামূলক বজাৰ আৰু প্লেটফৰ্মসমূহৰ নীতি পৰিৱৰ্তনৰ বাবে শ্ৰমিকসকলৰ উপাৰ্জন অনিয়মিত আৰু অনিশ্চিত হৈ পৰে। ইয়াৰ উপৰিও, তেওঁলোকক প্ৰায়ে স্বাৱলম্বী উদ্যোগী হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যিটো শ্ৰমিক আইনৰ আওতালৈ নপৰে। স্বাস্থ্যসেৱা, পেঞ্চন, আৰু কৰ্মস্থানৰ সুৰক্ষাৰ দৰে সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ ফলত গিগ শ্ৰমিকসকল এক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ দিশে আগবাঢ়িছে। এই বৰ্ধিত খণ্ডটোৱে ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে, কিন্তু শ্ৰমিকৰ কল্যাণ নিশ্চিত কৰিবলৈ চৰকাৰ আৰু প্লেটফৰ্ম উভয়ৰে পৰা সুচিন্তিত নীতি আৰু পদক্ষেপৰ প্ৰয়োজন। অন্যথা, ই এক সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।