অসমৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনত খগেন বেজবৰুৱা এক উল্লেখনীয় ব্যক্তিত্ব হিচাপে পৰিচিত, যি ৰাজ্যখনৰ সজীৱ লোকপৰম্পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। দশকজুৰি তেওঁৰ প্ৰতিশ্ৰুতিয়ে অসমৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ থলুৱা কলা-সংস্কৃতি, সংগীত আৰু মৌখিক ইতিহাস সংৰক্ষণ, তথ্যচিত্ৰণ আৰু জনপ্ৰিয়কৰণত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।
নৃত্যশৈলীৰ সূক্ষ্মতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰম্পৰাগত সুৰ আৰু সাধুকথা কোৱালৈকে, বেজবৰুৱাৰ কৰ্মৰ পৰিসৰ অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশত বিস্তৃত। তেওঁৰ গভীৰ বুজাবুজি আৰু আগ্ৰহে এই অমূল্য ঐতিহ্যসমূহৰ নিৰন্তৰতা নিশ্চিত কৰাই নহয়, আন বহুতো লোকক তেওঁলোকৰ শিপাৰ সৈতে জড়িত হ'বলৈ আৰু ইয়াক প্ৰশংসা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছে।
বৰ্তমান সময়ত আধুনিকতাৰ প্ৰভাৱত পৰম্পৰাগত কলাসমূহ বিপদাপন্ন হোৱাৰ সময়ত, বেজবৰুৱাৰ দৰে সাংস্কৃতিক ৰক্ষকসকলৰ প্ৰচেষ্টা অপৰিহাৰ্য। তেওঁৰ অবিচলিত প্ৰচাৰ আৰু ব্যৱহাৰিক কৰ্মৰ জৰিয়তে, তেওঁ কেৱল অতীতৰ ঐতিহ্যসমূহক বৰ্তাই ৰখাই নহয়, ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবেও এক শক্তিশালী ভেঁটি গঢ়ি তুলিছে। তেওঁৰ এই জীৱনজোৰা সাধনা অসমৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ ৰ'ব।