গুৱাহাটী: অসমৰ শ্ৰমিক খণ্ডৰ পৰিস্থিতি বিশ্লেষণ কৰিলে এক উদ্বেগজনক ছবি পোহৰলৈ আহে। ৰাজ্যখনত প্ৰায় ৭৯ লাখ পঞ্জীয়নভুক্ত শ্ৰমিক থকাৰ পিছতো, থলুৱা শ্ৰমিকৰ সংখ্যা অতি নগণ্য বুলি তথ্যই সূচাইছে। সাধাৰণতে, যিকোনো কামৰ বাবে শ্ৰমিক বিচাৰিলে ৰাজ্যৰ নাগৰিকে বেছিভাগেই অচিনাকি মুখ দেখা পায়, যি এই বাস্তৱতাক অধিক স্পষ্ট কৰি তোলে।
শ্ৰম কল্যাণ বিভাগৰ তথ্য অনুসৰি, অসমত মুঠ ৭৮.৭৩ লাখ পঞ্জীয়নভুক্ত শ্ৰমিক আছে। কিন্তু, বাস্তৱিক ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে স্থানীয় লোকসকলে বিভিন্ন সেৱাৰ বাবে প্ৰায়ে বাহিৰৰ অঞ্চলৰ শ্ৰমিকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, গুৱাহাটীত প্ৰায় ৯০ শতাংশ দৈনিক মজুৰিৰ শ্ৰমিক আৰু ৰাজমিস্ত্ৰী অ-থলুৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইয়াৰ পৰা মহানগৰীৰ নিৰ্মাণ আৰু সেৱা খণ্ডত প্ৰব্ৰজিত শ্ৰমিকৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট হৈ পৰে।
পঞ্জীয়নভুক্ত শ্ৰমিকৰ দৈনিক মজুৰিৰ ক্ষেত্ৰতো পাৰ্থক্য দেখা যায়। সূচীভুক্ত শ্ৰমিকৰ বাবে এই মজুৰি ৪০৫ টকাৰ পৰা ৭৫৮ টকালৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে, আনহাতে ঠিকাভিত্তিক শ্ৰমিকৰ বাবে ৩৯৫ টকাৰ পৰা ৭২৭ টকাৰ ভিতৰত। কিন্তু, মাটিত কাম কৰা এজন শ্ৰমিকে দৈনিক কমেও ১০০০ টকা মজুৰি দাবী কৰা বুলিও কিছু সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰিছে, যি চৰকাৰী আৰু বাস্তৱ মজুৰিৰ মাজৰ বৃহৎ ব্যৱধানক সূচায়।
জিলাসমূহৰ পঞ্জীয়নভুক্ত শ্ৰমিকৰ সংখ্যা বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায় যে সংখ্যালঘু অধ্যুষিত জিলাসমূহত এই সংখ্যা অধিক। নগাঁও জিলাত ৫.৪৮ লাখ, বৰপেটাত ৫.৪৭ লাখ, ধুবুৰীত ৪.৫৬ লাখ, দৰঙত ৩.২০ লাখ আৰু শ্ৰীভূমিত ৩.১৪ লাখ পঞ্জীয়নভুক্ত শ্ৰমিক আছে। ইয়াৰ বিপৰীতে, মাজুলীত প্ৰায় ৪৪ হাজাৰ, চৰাইদেউত ৮৫ হাজাৰ, ডিমা হাছাওত ২০ হাজাৰ, পশ্চিম কাৰ্বি আংলঙত ৩৯ হাজাৰ আৰু তামুলপুৰত প্ৰায় ৫ হাজাৰ শ্ৰমিকহে পঞ্জীয়নভুক্ত হৈছে। এই তথ্যই ৰাজ্যৰ বিভিন্ন অঞ্চলত শ্ৰমিকৰ বিতৰণ আৰু থলুৱা নিযুক্তিৰ সন্দৰ্ভত গভীৰ চিন্তাৰ খোৰাক যোগাইছে।
এই পৰিস্থিতিয়ে অসমৰ থলুৱা যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে নিযুক্তিৰ সুযোগৰ অভাৱৰ বিষয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। চৰকাৰ আৰু সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষই এই দিশটোৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি থলুৱা শ্ৰমিকক উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণ আৰু নিযুক্তিৰ সুবিধা প্ৰদানৰ বাবে ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো অতি জৰুৰী।