'পত্নীয়ে ঘৰৰ কাম কৰিব এয়া স্বামীৰ আশা,নিষ্ঠুৰতা নহয়' - এইদৰে স্বামীক বিবাহ বিচ্ছেদৰ অনুমতি দিলে হাইকোৰ্টে

দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ সুৰেশ কুমাৰ কাইট আৰু ন্যায়াধীশ নীনা বংশাল কৃষ্ণৰ বিচাৰপীঠৰ সন্মুখত বিবাহ বিচ্ছেদৰ গোচৰটো উত্থাপন কৰা হয়।বিবাহিত যুৱকজনে নিম্ন আদালতত পত্নীৰ বিৰুদ্ধে নিষ্ঠুৰতাৰ অভিযোগ দাখিল কৰি বিবাহ বিচ্ছেদৰ অনুমতি বিচাৰিছিল। তাত ব্যক্তিজনো আবেদন নাকচ কৰা হৈছিল। সেই নিৰ্দেশক প্ৰত্যাহ্বান জনাই যুৱকজনে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিছিল। যুৱকজনে অভিযোগ কৰে যে তেওঁৰ পত্নীয়ে ঘৰৰ কোনো কাম নকৰে। স্বামীৰ পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ব পালন নকৰে। শহুৰেকক এৰি থৈ গৈছে। অভিযোগ অনুসৰি স্বামীৰ বিৰুদ্ধেও মিছা অপৰাধৰ গোচৰ ৰুজু কৰিছিল। আনকি পত্নী আৰু পৰিয়ালে যুৱকজনক পৰিয়ালৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়াৰো অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। গতিকে পত্নীৰ পৰা পুৰুষজনে বিবাহ বিচ্ছেদ বিচাৰে।

আদালতে পৰিস্থিতি পৰ্যবেক্ষণ কৰি কয় যে, পত্নীৰ পৰা যুৱকজনৰ আশাক নিষ্ঠুৰতা বুলি ক’ব নোৱাৰি। কাৰণ, যিকোনো বৈবাহিক সম্পৰ্কত সাধাৰণতে স্বামীয়ে আৰ্থিক বোজা লয় আৰু পত্নীয়ে ঘৰখন পৰিচালনা কৰে। বিবাহত এই দায়িত্ববোৰ ভাগ-বতৰা কৰা হয়। সেই পৰিয়ালটোৰ প্ৰতি পত্নীৰ মৰম আৰু সন্মানৰ প্ৰতিফলন এয়া। পত্নীৰ কামক দাসীৰ কামৰ লগত তুলনা কৰাটোও অনুচিত।

একে সময়তে আদালতে কয় যে স্বামীক নিজৰ পৰিয়াল এৰি আন ঠাইত থাকিবলৈ বাধ্য কৰাটো পত্নীৰ নিষ্ঠুৰতা। কাৰণ যিকোনো বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি পুত্ৰৰ আইনী আৰু নৈতিক দায়িত্ব থাকে। ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে কয় যে সন্তানটিয়ে পিতৃ-মাতৃক এৰি পত্নীৰ সৈতে আন ঠাইত থাকিবলৈ কোৱাটো হিন্দু সংস্কৃতিত আশা কৰা নহয়। দুটা গোচৰত আদালতে যুৱকজনৰ পত্নীক বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে জগৰীয়া কৰিছিল। এটা, মহিলাই স্বামীক ঘৰৰ বাহিৰত থাকিবলৈ বাধ্য কৰোৱা। দুই, বিয়াৰ বাধ্যবাধকতা মানি নোলোৱাকৈ তেওঁ নিজে শহুৰেকৰ ঘৰত থকাতকৈ মাক-দেউতাকৰ লগত থাকিল। এই দুটা কাৰণত আদালতে যুৱকজনক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।