ডিজিটেল ডেস্ক: আমি আমাৰ চুলিখিনি বৰ ভাল পাওঁ। তেওঁ সিহঁতৰ যত্নও বহুত লয়। চেলুনলৈ গৈ সেইবোৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰে, আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ সামগ্ৰীও ব্যৱহাৰ কৰে। যদি আমি চেলুনলৈ যোৱাৰ সময়ত কাটিং কৰি লওঁ, তেন্তে আমি কটা চুলিখিনি তাতেই এৰি দিওঁ। ইয়াৰ বাহিৰেও সৰা চুলিৰো আমাৰ জীৱনত বিশেষ মূল্য নাই, আমি মাত্ৰ পেলাই দিওঁ। কেৱল এয়াই নহয়, আনকি একাংশ লোকে মন্দিৰত নিজৰ গোটেই চুলিখিনিও দান কৰে। আপুনি জানেনে যে আপোনাৰ এই চুলিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে কোটি কোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰি আছে। এই সমগ্ৰ বিষয়টো এই খবৰত বুজি লওঁ আহক।
আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে আপোনাৰ চুলিখিনি কেৱল ১০০-২০০ টকাত নহয়, ২৫ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ টকাত বিক্ৰী হয়। হয়তো আপোনাৰ চহৰৰ কোনোবাইও চুলিৰ সলনি বাচন বা টকা দিবলৈ আহিব। কেইটামান পইচা দিয়া এই ব্যক্তিজন কোটি কোটি টকাৰ ব্যৱসায়ৰ এটা অংশ। আচলতে আপোনাৰ চুলিখিনি সংগ্ৰহ কৰি বহিঃৰাজ্যত কোটি কোটি টকাত বিক্ৰী কৰা হয়। বিদেশীয়ে ভাৰতীয় মহিলাৰ দীঘল চুলি খুব ভাল পায়, তেওঁলোকৰ দামও বহুত বেছি। ভাৰতৰ চুলি চীন, মালয়েছিয়া, থাইলেণ্ড, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, মালদ্বীপ, আদি দেশত বিক্ৰী হয়।
এই কথা জানি আপুনি হয়তো স্তম্ভিত হ’ব, কিন্তু চুলিৰ ব্যৱসায়ত চুলিৰ এক বৃহৎ অংশ মন্দিৰত দান কৰা চুলিৰ পৰা লোৱা হয়। মন্দিৰৰ পৰা চুলিবোৰ এটা কাৰখানালৈ যায়। এই চুলিবোৰ কাৰখানাত পোন কৰা হয়। চুলিখিনি খুলি বাণ্ডিল কৰি লোৱা হয়। চুলিবোৰ বাণ্ডিল বনাই ধুই শুকুৱাই লোৱা হয়। ইয়াৰ পাছত এই বাণ্ডিলটো যিদৰে আছে তেনেদৰেই বিদেশত বিক্ৰী কৰা হয়। বিদেশতে এই প্ৰাকৃতিক চুলিৰ বৃহৎ ব্যৱসায় আৰম্ভ হয়।
চুলিৰ প্ৰকৃত দাম কোৱাটো টান, কাৰণ চুলিৰ আকাৰ আৰু গুণগত মানৰ ওপৰত দাম নিৰ্ভৰ কৰে। নন কেমিকেল চুলিৰ খৰচ বেছি। প্ৰতি কেজিত প্ৰায় ৭-৮ হাজাৰ টকাত বিক্ৰী হয় যদিও ইয়াৰ বিপৰীতে বহু দীঘল চুলিৰ দামও প্ৰতি কেজিত ২৫ হাজাৰ টকা।
Continue Reading
