ডিজিটেল ডেস্কঃ টেপটো খুলিলেই পানীৰ অবিৰত সোঁত! স্বাধীনতাৰ ৭৬ বছৰৰ পাছতো উত্তৰ প্ৰদেশৰ মিৰ্জাপুৰৰ গাঁওবাসী ইয়াৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল। স্থানীয় লোকে পানীৰ বাবে বসন্ত বা কুঁৱাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল। ২০২৩ চনৰ আগষ্ট মাহত প্ৰথমবাৰৰ বাবে লাহুৰীয়া দহা গাঁৱলৈ নলৰ পানী আহিছিল। দিব্যা মিত্তল তেতিয়া জিলা দণ্ডাধীশ আছিল। ডায়েল ঘূৰাই তেওঁ উদ্বোধন কৰে।
লাহুৰিয়া দহা এখন পাহাৰৰ ওপৰত এখন ধুনীয়া গাঁও। মিৰ্জাপুৰ সদৰৰ পৰা দূৰত্ব ৪৯ কিলোমিটাৰ। তাত মাত্ৰ ১২০০ জন লোকহে বাস কৰে। ৭৬ বছৰ আগতে তেওঁলোকে ওচৰৰ নৈৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰিছিল। গৰমত পানী শুকাই যায়। তেতিয়া স্থানীয় লোকে পানীৰ টেংকাৰ ক্ৰয় কৰিছিল। কিন্তু পৰিকল্পনাৰ অভাৱত বন্ধ হৈ গ’ল।
বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কেন্দ্ৰৰ জলজীৱন প্ৰকল্পৰ বিশেষজ্ঞসকলে গাঁওখন পৰিদৰ্শন কৰে। চৰকাৰে এই পৰিকল্পনা গৃহীত কৰিলে। ইয়াৰ পিছত কাম আৰম্ভ হয়। ২০২৩ চনৰ ৩১ আগষ্টত গাঁওখনলৈ পানী আহে। জলজীৱন প্ৰকল্পৰ অধীনত যোগানৰ কাম চলি আছে।
Continue Reading
