ডিজিটেল ডেস্ক: মহাশিৱৰাত্ৰিৰ পবিত্ৰ উৎসৱৰ সময়ত দেশৰ ভিন্ন প্ৰান্তৰ শিৱ মন্দিৰসমূহ ভক্তৰ সমাগমেৰে উখল-মাখল হৈ পৰে।
এইসমূহৰ ভিতৰত মধ্যপ্ৰদেশৰ ভোপালৰ সমীপত অৱস্থিত ভোজপুৰৰ শিৱ মন্দিৰ বা ভোজপুৰেশ্বৰ মন্দিৰ ইয়াৰ অসাধাৰণ ভব্যতা আৰু ঐতিহাসিক গুৰুত্বৰ বাবে দেশজুৰি প্ৰসিদ্ধ। এই মন্দিৰটো কেৱল এক উপাসনা স্থলীয়েই নহয়, বৰঞ্চ ই ভাৰতীয় স্থাপত্য বিদ্যাৰ এক অনন্য নিদৰ্শন।
একাদশ শতিকাত পৰমাৰ বংশৰ শক্তিশালী ৰজা ভোজৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এই মন্দিৰটোক ইয়াৰ বিশালতাৰ বাবে 'উত্তৰ ভাৰতৰ সোমনাথ' বুলি অভিহিত কৰা হয়। বেতৱা নদীৰ পাৰত এক ওখ পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত এই মন্দিৰটোৰ নিৰ্মাণশৈলী আজিও আধুনিক অভিযন্তাসকলৰ বাবে গৱেষণাৰ বিষয়।
মন্দিৰটোৰ মুখ্য আকৰ্ষণ আৰু বিশেষত্বসমূহ:
বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ অখণ্ড শিৱলিংগ: ভোজপুৰ মন্দিৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বিশেষত্ব হ’ল ইয়াৰ গৰ্ভগৃহত থকা বিশাল শিৱলিংগটো। এটা মাত্ৰ শিলাখণ্ডৰ পৰা নিৰ্মিত এই শিৱলিংগটোৰ উচ্চতা প্ৰায় ৭.৫ ফুট আৰু ইয়াৰ বেদীসহ মুঠ উচ্চতা ১৮ ফুটতকৈও অধিক। ই বিশ্বৰ অন্যতম ওখ শিৱলিংগ হিচাপে পৰিগণিত।
বিশাল স্তম্ভ আৰু স্থাপত্য: মন্দিৰটোৰ বিশাল শিলৰ স্তম্ভসমূহে ইয়াৰ গধুৰ ছাদখন ধৰি ৰাখিছে। ইয়াৰ কাৰুকাৰ্যই একাদশ শতিকাৰ কাৰিকৰী জ্ঞানৰ উৎকৃষ্ট পৰিচয় দিয়ে।
অসম্পূৰ্ণতাৰ ৰহস্য: মন্দিৰটোৰ এক আচৰিত দিশ হ’ল ইয়াৰ অসম্পূৰ্ণ নিৰ্মাণ। লোকবিশ্বাস অনুসৰি, এই মন্দিৰটো মাত্ৰ এটা নিশাৰ ভিতৰতে নিৰ্মাণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল, কিন্তু ৰাতিপুৱা হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ শিখৰৰ কাম অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰৈ গ’ল। মন্দিৰৰ চৌপাশে সিঁচৰিত হৈ থকা বিশাল শিলাখণ্ডবোৰে আজিও সেই সময়ৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ সাক্ষ্য বহন কৰে।
মহাশিবৰাত্ৰিৰ বিশেষ মহত্ত্ব
মহাশিবৰাত্ৰিৰ দিনা এই মন্দিৰত এক উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হয়। হাজাৰ হাজাৰ ভক্তই দূৰ-দূৰণিৰ পৰা আহি এই বিশাল শিৱলিংগত জল অৰ্পণ কৰে। কোৱা হয় যে মহাশিবৰাত্ৰিত ইয়াত পূজা কৰিলে ভক্তৰ মনোবাঞ্ছা পূৰণ হয়।
পৰ্যটন আৰু ইতিহাসৰ সংগমস্থল
ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ (ASI) তত্ত্বাৱধানত থকা এই মন্দিৰটো পৰ্যটকৰ বাবেও এক প্ৰিয় স্থান। মন্দিৰটোৰ কাষতে থকা ৰজা ভোজৰ সময়ৰ শিল কাটি উলিওৱা 'নক্সা' বা 'প্লেন'সমূহ দেখিলে সেই সময়ৰ স্থাপত্য পৰিকল্পনাৰ গভীৰতা অনুভৱ কৰিব পাৰি।
ভোজপুৰৰ এই শিৱ মন্দিৰ আমাৰ দেশৰ চহকী সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ এক অংশ। মহাশিবৰাত্ৰিৰ এই পবিত্ৰ ক্ষণত ইয়াৰ ভব্যতাই প্ৰতিজন দৰ্শনাৰ্থীৰ মনত ভক্তি আৰু বিস্ময়ৰ ভাব উদয় কৰে।