১৯৫৯ চনৰ ৯ জানুৱাৰীৰ এক কুঁৱলীসনা শীতৰ পুৱা। অসমৰ শান্ত চাহ নগৰী যোৰহাটত ক্ৰিকেটক লৈ এক অভূতপূৰ্ব উত্তেজনা বিৰাজ কৰিছিল। সেই সময়ত ভাৰতীয় ঘৰুৱা খেলুৱৈসকলৰ মাজত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ ইমান প্ৰচলন হোৱা নাছিল, দূৰদৰ্শনৰ জৰিয়তে ঘৰে ঘৰে ক্ৰিকেট প্ৰচাৰিত হোৱাৰো বহু দশক বাকী আছিল। গুৱাহাটীয়েও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ এখন প্ৰধান স্থান হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা নাছিল। তথাপিও, সেইদিনা হাজাৰ হাজাৰ ক্ৰিকেট অনুৰাগী যোৰহাটৰ খেলপথাৰত সমবেত হৈছিল বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ক্ৰিকেট দল ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ খেল চাবলৈ।
তিনিদিনীয়া এই প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মেচখন ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আৰু পূব মণ্ডলৰ মাজত অনুষ্ঠিত হৈছিল। সেই শক্তিশালী ৱেষ্ট ইণ্ডিজ দলটোত ৱেছ হল, ছনি ৰামাধিন, বেছিল বুটচাৰ, জেকী হেনড্ৰিক্স আৰু লেন্স গিবছৰ দৰে তাৰকা খেলুৱৈ আছিল। এই কিংবদন্তিসকলৰ মাজত আছিল বাৰ্বাডোজৰ এজন ২২ বছৰীয়া বাওঁহতীয়া খেলুৱৈ – গেৰী ছ’বাৰ্ছ। সেই সময়ত হয়তো কম সংখ্যক দৰ্শকেই উপলব্ধি কৰিব পাৰিছিল যে তেওঁলোকে ক্ৰিকেট ইতিহাসৰ এজন সৰ্বকালৰ শ্ৰেষ্ঠ অলৰাউণ্ডাৰৰ খেল উপভোগ কৰি আছে।
জানিব পৰা মতে, যোৰহাটত খেলাৰ মাত্ৰ আঠ মাহ পূৰ্বে গেৰী ছ’বাৰ্ছে কিংষ্টনত পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে অপৰাজিত ৩৬৫ ৰাণ কৰি ক্ৰিকেট বিশ্বক স্তম্ভিত কৰিছিল, যিটো তেতিয়ালৈকে টেষ্ট ক্ৰিকেটৰ ইতিহাসত সৰ্বোচ্চ ব্যক্তিগত স্ক’ৰ আছিল। কলকাতাৰ তৃতীয় টেষ্টৰ পাছত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ ভাৰত ভ্ৰমণৰ সময়ত অসমত এই অপ্ৰত্যাশিত ক্ৰিকেট খেলৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। ছ’বাৰ্ছে ৪ নম্বৰত বেটিং কৰিছিল আৰু দলৰ সৰ্বোচ্চ স্ক’ৰাৰো হৈছিল। এই ঐতিহাসিক খেলখনৰ জৰিয়তে যোৰহাটে অসমৰ ক্ৰিকেট ইতিহাসত এক বিশেষ স্থান লাভ কৰে, যিটো আজিও বহু ক্ৰিকেট অনুৰাগীৰ মনত সোঁৱৰণি হৈ আছে।