৪৭ বছৰ আগতে ‘শ্বোলে’ত দেখা পোৱা ৰামগড় এতিয়া কেনে আছে? পঢ়ক সৱিশেষ

দক্ষিণ ভাৰতৰ ‘ৰামনগৰাম’ক ডকাইতৰ আতংকত ভুগি থকা উত্তৰ ভাৰতৰ এখন গাঁও ‘ৰামগড়’ৰ ৰূপ দিয়া হৈছিল৷ আচলতে ‘শ্বোলে’ৰ ৰামগড় হৈ পৰা গাঁওখন আছিল বেংগালুৰপ আৰু মহীশূৰৰ মাজৰ ওখ মালভূমিৰ কোলাত অৱস্থিত এখন সৰু গাঁও ৰামানগৰম। ইয়াত দুবছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি ছবিখনৰ শ্বুটিং হৈছিল। মেকাৰসকলে ৰামগড়ৰ ৰূপত এখন সম্পূৰ্ণ বসতিপূৰ্ণ গাঁও স্থাপন কৰিলে। গাঁওখনলৈ যাবলৈ এটা পকী পথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই গাঁওখন শ্বোলেৰ আগৰ পৰাই আছিল যদিও শ্বোলেৰ পাছতহে এই গাঁওখনে ৰাইজৰ মাজত পৰিচিতি লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত ই পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দুও হৈ পৰিছিল। যেতিয়া ছবিখনৰ শ্বুটিং শেষ হ’ল, তেতিয়া ৰাইজে ৰামানগৰমৰ এটা অংশ ‘চিপ্পী নগৰ’ বুলি নামকৰণ কৰি প্ৰযোজকসকলক ধন্যবাদ জনাইছিল।

১৯৭৩ চনৰ পৰা ১৯৭৫ চনৰ ভিতৰত শ্বোলে ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। আজিও ঠাকুৰৰ গাঁও ৰামগড় আৰু গব্বৰৰ এলেকা চাবলৈ বৃহৎ সংখ্যক লোক ইয়াত উপস্থিত হয়। বিবিচিৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি যেতিয়া শ্বোলেৰ শ্বুটিং শেষ হৈছিল তেতিয়া প্ৰডাকচন টিমে গাঁওখন ধ্বংস কৰি পেলাইছিল। মুম্বাইলৈ উভতি অহাৰ সময়ত প্ৰযোজক জি পি চিপ্পিয়ে ৰামগড় গাঁও স্থাপনৰ বাবে কিনা মূল্যৱান সামগ্ৰীসমূহ স্থানীয় ব্যৱসায়ী পি ভি নাগৰাজনক এক লাখ টকাত বিক্ৰী কৰাৰ কথা আছিল যদিও সেয়া হৈ নুঠিল। অৱশেষত গাঁওখনৰ নিৰ্মাণত ব্যৱহৃত সকলো সামগ্ৰী বিতৰণ কৰা হ’ল। কিছুমান সামগ্ৰী নিলাম কৰা হ’ল। আৰু ফিল্ম ইউনিটৰ সৈতে কাম কৰা শ্ৰমিকসকলক বহুত মেটেৰিয়েল দিয়া হৈছিল।

উল্লেখ্য যে ১৯৭৫ চনত যেতিয়া শ্বোলেই মুক্তি লাভ কৰিছিল তেতিয়া ই বৰ ভাল সঁহাৰি পোৱা নাছিল। সমালোচকসকলেও ছবিখনৰ সন্দৰ্ভত অতি বেয়া ৰিভিউ দিছিল। কিন্তু দুসপ্তাহৰ মন্থৰতাৰ পিছত শ্বোলেই যি গতি ধৰিলে, সেই গতিয়ে ইতিহাস ৰচনা কৰিলে। শ্বোলেক ভাৰতৰ ইতিহাসত এতিয়ালৈকে সৰ্বাধিক সফল চলচ্চিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

এই গাঁৱত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে পৰ্যটকসকলৰ ছবিখনৰ প্ৰতিটো দৃশ্য মনত পৰি যায়। আগতে ৰামানগৰম এখন সাধাৰণ গাঁও আছিল, কিন্তু শ্বোলেৰ পিছত ই যথেষ্ট বিখ্যাত হৈ পৰিছিল। ইয়ালৈ পৰ্যটক আহিবলৈ ধৰিলে। আজি ৰামগড় বিখ্যাত পৰ্যটনস্থলীতকৈ কোনো গুণে কম নহয়। ৰামানগৰম ওৰফে ৰামগড়ৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বৈশিষ্ট্যটো হ’ল ইমান বছৰৰ পাছতো গাওঁখনৰ পৰিৱেশটো হুবহু ছবিখনত দেখুওৱাৰ দৰেই হৈ আছে। মানুহে ইয়াৰ নিজান সজীৱ পৰিৱেশ, ওখ-ডাঙৰ পাহাৰ বৰ ভালপায়।

ইয়াত ৰামগড় ৰিজৰ্ট এণ্ড স্পা চেণ্টাৰ এটাও আৰম্ভ কৰা হৈছে। ৰিজৰ্টখনৰ মেনেজাৰক ঠাকুৰ আৰু স্পা মাষ্টৰক গব্বৰৰ ৰূপত দেখা যায়।

আমি জানো যে প্ৰতিটো মুদ্ৰাৰ দুটা ফাল থাকে। মানুহে ইয়াক লৈ সুখী হোৱাৰ বিপৰীতে কোনোবা নহয় কোনোবা এটা সময়ত তেওঁলোকৰ মাজতো অসন্তুষ্টিৰ সৃষ্টি হয়।

আচলতে ইয়াত কিছুমান মানুহৰ মতে শ্বোলেৰ শ্বুটিঙৰ পিছত গাঁওখনৰ বৈশিষ্ট কাঢ়ি লৈ ​​যোৱা হ'ল। আগতে ৰামানগৰম পাহাৰ আৰু বিৰল প্ৰজাতিৰ শগুণৰ বাবে বিখ্যাত আছিল, কিন্তু ছবিৰ শ্বুটিঙৰ সময়ত কৰা গুলীচালনা, অবিৰত বোমাবৰ্ষণ, কোলাহল আৰু বন্দুকৰ গুলীৰ বাবে ইয়াৰ পৰা শগুণে প্ৰব্ৰজন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

বাৰু, য’ত কিছু উপকাৰ আছে তাত কিছু ক্ষতিও আছে। আজিও ইয়ালৈ অহা মানুহে জয় আৰু বীৰুৰ বন্ধুত্বক দেখে, পাহাৰত গব্বৰৰ মাত অনুৰণিত হয়, বসন্তীক মনত পেলাই মানুহৰ মুখলৈ হাঁহি আহে আৰু ৰাধাক স্মৰণ কৰি মানুহ ভাবুক হৈ পৰে।