কিয় অসুখী হৈ পৰিছে ভাৰতীয় নাগৰিক?

ডিজিটেল ডেস্ক: শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশিত বিশ্ব সুখ সূচকাংকৰ তালিকাত ১৪৬খন দেশৰ তালিকাৰ ভিতৰত ভাৰতে ১৩৬সংখ্যক স্থান লাভ কৰিছে৷ ১৩৬সংখ্যক স্থানেৰে ভাৰত বিশ্বৰ একাদশ সৰ্বনিম্ন ‘সুখী দেশ’- হিচাপে চিহ্নিত হৈছিল। সম্প্ৰতি বিশ্ব সুখ সূচকাংকৰ প্ৰতিবেদনৰ ভাষ্যকাৰসকল সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে, যিয়ে কয় যে জনসংখ্যাৰ এটা সৰু এলেকাৰ সূচকৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি সুখৰ পৰিমাণ নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰি আৰু সাধাৰণীকৰণ কৰিব নোৱাৰি৷ ভাৰত সুখৰ তালিকাত নিম্নতৰ স্থান লাভ কৰাৰ পাছত উত্থাপিত হৈছে প্ৰশ্ন৷ কিয় সুখী নহয় ভাৰতীয় লোক? কি কি কাৰকে কাঢ়ি নিছে ভাৰতবাসীৰ মনৰ সুখ? বুদ্ধই কোৱাৰ দৰে সুখ আৰু দুখ দুয়োটাই আমাৰ দায়িত্ব। সেয়েহে, ধাৰণা কৰা হয় যে যদি আমাৰ জীৱনৰ সকলো দিশতে গাঁথনিগত পৰিৱৰ্তন কৰা হয়, আমি উন্নতি কৰিব পাৰোঁ আৰু সঁচাকৈয়ে ‘সুখী’ হ’ব পাৰোঁ। কাম আৰু ব্যক্তিগত দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে সুখক জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰত সন্তুষ্টি হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰিব লাগে৷ কিন্তু, সেই পদক্ষেপৰ আগতে আটাইতকৈ বেছি কাম কৰিবলগীয়া ক্ষেত্ৰবোৰ চিনাক্ত কৰাটো অত্যাৱশ্যকীয়। বিশ্ব সুখ সূচকাংকই মূলতঃ মানুহৰ ওপৰত ক’ভিড-১৯ৰ প্ৰভাৱ আৰু ক’ভিডে তেওঁলোকৰ সুখত কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাইছিল জোখা হৈছিল। আমি জানো যে ২০২১ৰ এপ্ৰিলত শীৰ্ষত থকা ভাৰতত দ্বিতীয় ক’ভিড-১৯এ ভাৰতীয় নাগৰিকৰ জীৱন আৰু দেশৰ অৰ্থনীতিৰ ওপৰত ধ্বংসাত্মক প্ৰভাৱ পেলাইছিল। মহামাৰীটোৱে কিমান সময় জীৱন ব্যাহত কৰি থাকিব, সেই বিষয়ে ভাৰতীয়সকল অনিশ্চিত আছিল৷ আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত নতুনকৈ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল৷ বিশেষকৈ কৰ্মক্ষেত্ৰত থকা লোকসকলৰ বাবে ক’ভিড হৈ পৰিছিল এক প্ৰত্যাহ্বান৷ মহামাৰীটোৱে এই সকলোবোৰ কাৰণৰ বাবে এক প্ৰকাৰৰ ‘সুখশূন্যতা’ সৃষ্টি কৰিছিল। এয়া অত্যন্ত অভূতপূৰ্ব আছিল, কিয়নো ২০২০ৰ ডিচেম্বৰত প্ৰকাশিত এক প্ৰকৃত গোলকীয় জৰীপ প্ৰতিবেদনত কোৱা হৈছিল যে ভাৰতীয়সকল ২০২১ত তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে যথেষ্ট আশাবাদী আছিল। সুখৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতীয় নাগৰিকে ভুল কৰি আছে ক’ত? নিয়োগকৰ্তাসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ ভুল পদক্ষেপৰ বাবে মহামাৰী বা অন্যান্য দুৰ্যোগক দোষাৰোপ কৰি থাকিব নোৱাৰে। এক ইতিবাচক কৰ্ম-সংস্কৃতি প্ৰয়োগ নকৰাকৈ ফলাফল আশা কৰিলে, দীৰ্ঘম্যাদী সময়ত কোনো কৰ্মস্থানৰ বাবে কাম নকৰিব আৰু ইয়াৰ কৰ্মচাৰীসকলে ভাল উপাৰ্জন কৰিলেও ‘সুখী’ বুলি ক’ব নোৱাৰি। কোম্পানীবোৰে কৰ্মচাৰীসকলৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্য আৰু সুস্থতাৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দিয়া উচিত, যিটো সামূহিক সুখ প্ৰাপ্ত কৰাৰ দিশত এক ইতিবাচক পদক্ষেপ হ’ব বুলি বিশ্বাস কৰা হয়৷ এক ইতিবাচক গৃহ-সংস্কৃতিৰ সৈতে এক ইতিবাচক কৰ্ম সংস্কৃতি হৈছে একমাত্ৰ উপায়, য’ত ভাৰতে সুখৰ অন্বেষণত সঁচাকৈয়ে জিকিব পাৰে। বস্তুবাদৰ লগতে অ-সামগ্ৰীৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াটোৱে আমাক আগুৱাই নিব আৰু পৰৱৰ্তী বিশ্ব সুখ প্ৰতিবেদনত আমাক উন্নত প্ৰদৰ্শন কৰাত সহায় কৰিব। আৰু কি কি কাৰণত অসুখী হৈ পৰিছে এই দেশৰ নাগৰিক? ভগ্ন অৰ্থনীতি, ভৱিষ্যতৰ সংশয়ে সুখ কাঢ়ি নিছে ভাৰতীয় নাগৰিকৰ৷ শিক্ষিত লোকেৰে ভৰি পৰিছে ভাৰত৷ তথাপি, শিক্ষাৰ মূল্যায়ন হোৱা নাই সঠিক ৰূপত৷ কৰ্মসংস্থাপনহীনতা, ভৱিষ্যতক লৈ উদ্বিগ্নতাই কাঢ়ি নিছে ভাৰতীয় নাগৰিকৰ সুখ৷ চৰকাৰৰ এইক্ষেত্ৰত কোনো বাস্তৱসন্মত পদক্ষেপ দেখিবলৈ পোৱা নাযায়৷ মাথোঁ, প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ফাঁকিৰেই চলি আছে ইখনৰ পাছত সিখন চৰকাৰ৷ চৰকাৰে জনজীৱনৰ মৌলিক প্ৰয়োজন, মৌলিক সমস্যাক অনুধাৱন কৰিব নোৱাৰিলে নাগৰিক অসুখী হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক৷