মছজিদৰ কুঁৱাত উদ্ধাৰ হ'ল শিৱলিংগ! মছজিদৰ চৌপাশে উচ্চাৰিত 'হৰ-হৰ মহাদেৱ' ধ্বনি

অধিবক্তা বিষ্ণু জৈনে আদালতত এখন আবেদন দাখিল কৰিছিল যে জ্ঞানৱাপী মছজিদত পোৱা শিৱলিঙ্গৰ স্থানটো বন্ধ কৰিব লাগে। আবেদন স্বীকাৰ কৰি আদালতে বাৰাণসী জিলা প্ৰশাসনক মছজিদৰ বাজু খানাৰ ভিতৰত শিৱলিংগ পোৱা ঠাইখন বন্ধ কৰি নিজৰ সুৰক্ষালৈ লৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছে। আদালতে ইয়াৰ নিৰ্দেশত কৈছিল বন্ধ ঠাইত যিকোনো ব্যক্তিৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰিব লাগে। তত্বাৱধানত চি আৰ পি এফৰ কমাণ্ডেণ্ট বাৰাণসীৰ জিলা দণ্ডাধীশ, আৰক্ষী আয়ুক্তক বন্ধ ঠাইখন সংৰক্ষণ আৰু সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব ল'বলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।

ন্যায়ালয়ে লগতে কয় যে প্ৰশাসনে যি কৰিছে তাৰ তদাৰক কৰাৰ দায়িত্ব ল'ব আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান, আৰক্ষী মুখ্য কাৰ্যালয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ মুখ্য সচিবে।মছজিদৰ ভিতৰত শিৱলিংগ উদ্ধাৰ হোৱাৰ লগে লগে চৌহদত হৰ-হৰ মহাদেৱ ধ্বনি দিবলৈ আৰম্ভ কৰে হিন্দুসকলে। হিন্দুসকলে বিশ্বাস কৰি আহিছে যে বিশ্বেশ্বৰ জ্যোতিৰ্লিঙ্গৰ প্ৰকৃত স্থান আছিল জ্ঞানৱাপী। কাশী বিশ্বনাথ মন্দিৰ চৌহদত থকা নন্দীৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ মুখখনে জ্ঞানৱাপী মছজিদৰ ফালে মুখ কৰি থাকে। হিন্দু বিশ্বাস অনুসৰি নন্দীয়ে সদায় শিৱলিংগৰ ফালে মুখ কৰি থাকে। সেয়েহে জ্ঞানৱাপী মছজিদৰ ফালে নন্দীৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ মুখ থকাৰ বাবে হিন্দুসকলে মছজিদ জৰীপ কৰিবলৈ দীৰ্ঘদিন ধৰি দাবী উত্থাপন কৰি আহিছিল। 

উল্লেখ্য যে বৰ্তমান কাশী বিশ্বনাথ মন্দিৰ আৰু জ্ঞানৱাপী মছজিদৰ বিবাদ ১৯৯১ চনৰ পৰা ন্যায়ালয়ৰ মজিয়াত আছে। ইয়াৰ আগতেও ১৯৩৬ চনত দীন মহম্মদে বিশ্বনাথ মন্দিৰৰ গোটেই ঠাই খিনি মছজিদক দি দিবৰ বাবে ন্যায়ালয়ৰ ওচৰত আবেদন কৰিলে। বৃটিছ ন্যায়াধীশে ১৫৮৫ চনত মন্দিৰ পুণৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সময়ৰ নক্সা এখন উলিয়াই দীন মহম্মদৰ আবেদন নাকচ কৰিলে মাত্ৰ মুছলমান সকলক সেই ঠাইত নামাজ পঢ়িবৰ বাবে অনুমতি দিলে। হিন্দু সকলে বিশ্বাস কৰে জ্ঞানৱাপী মছজিদৰ ঠাই ডোখৰত বিশ্বনাথ মন্দিৰৰ জ্যোতিৰলিঙ্গ আজিও বিৰাজমান আছে সেয়ে ১৯৯১ চনত ন্যায়ালয়ৰ ওচৰত আবেদন জনাই তিনিটা দাবী কৰিলে-- 

কাশী বিশ্বনাথ মন্দিৰ ভাৰতবৰ্ষৰ বাৰ জ্যোতিৰলিঙ্গৰ ভিতৰত এটা। অনাদি কালৰে পৰা এই জ্যোতিৰলিঙ্গ প্ৰাচীন চহৰ কাশীত থকাৰ কথা মহাভাৰতকে ধৰি বিভিন্ন শাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে। কাশী ভাৰতৰ পবিত্ৰ তীৰ্থ স্থান সমূহৰ ভিতৰত এখন। ১১৯৪ চনত কুটুবোদ্দিন আইবাকে এই বিশ্বনাথ মন্দিৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিধস্ত কৰি দিছিল। ইলতুতমিছৰ শাসণ কালত (১২১১-১২৬৬) এই মন্দিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয় যদিও ছিকন্দৰ লোধিৰ (১৪৮৯-১৫১৭) শাসণ কালত আকৌ ধ্বংস কৰি দিয়ে।