ডিজিটেল ডেস্কঃ অতি কম বয়সৰ পৰাই আকাশলৈ চাই মুগ্ধ হৈ পৰিছিল এজনী কণমানিয়ে। মহা আকাশত ঘূৰি ফুৰাটো সপোন আছিল তাইৰ।
অক্ষতা কৃষ্ণমূৰ্তি। আজি তেওঁ নাছাৰ স্থায়ী কৰ্মচাৰী। মংগল গ্ৰহত নাছাৰ ৰভাৰৰ চাবি এইগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানীৰ হাতত।
নাছাৰ মহাকাশ অন্বেষণৰ সৈতে জড়িত আন কেইবাটাও ‘হাই ভল্টেজ’ প্ৰকল্প ৰূপায়ণৰ কামতো অক্ষ্তা অষ্টেপাৰ্থ জড়িত হৈ আছে। আৰু তেনে কৰিয়েই অক্ষতাই নাছাৰ ডেচব’ৰ্ডত বহি মংগল ৰভাৰখন সফলতাৰে পাইলট কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।
নাছাৰ উদ্দেশ্য আছিল মংগল গ্ৰহৰ পৃষ্ঠত এখন ৰভাৰ অৱতৰণ কৰি ৰঙা গ্ৰহৰ মাটিৰ বৈশিষ্ট্য অধ্যয়ন কৰা। প্ৰয়োজন অনুসৰি নমুনা সংগ্ৰহ কৰা। যিবোৰ নমুনাৰে পৃথিৱীত বহি থকা অক্ষ্তাৰসকলে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰে। তাৰ বাবে নাছাক এনে এজন বিজ্ঞানীৰ প্ৰয়োজন আছিল যিয়ে পৃথিৱীত বহি মংগল গ্ৰহত ৰভাৰ চলাব পাৰে। এই অসম্ভৱ সাধন হৈছে ভাৰতৰ যুৱ বিজ্ঞানীৰ জৰিয়তে।
আজিৰ পৰা ১৩ বছৰ পূৰ্বে অক্ষতাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে নাছাত যোগদান কৰিছিল। তেওঁৰ কাহিনী ইমান সহজ নহয়, ইমান সহজ নহয়। ছ’চিয়েল মিডিয়াত হাৰ নমনা কাহিনীক আলোকপাত কৰিছে অক্ষতাই।
তাত তেওঁ লিখিছে, "১৩ বছৰ আগতে আজি মই আমেৰিকাত নাছাত কাম কৰিবলৈ আহিছিলো। মংগল গ্ৰহত বিজ্ঞান আৰু ৰবটিক্স অপাৰেচনৰ অংশ হোৱাৰ সপোনটোৰ বাহিৰে মোৰ তেতিয়া আৰু একো নাছিল। লগ পোৱা সকলোৱে মোক কৈছিল যে এই কামটো মোৰ বাবে অসম্ভৱ। মোৰ 'ক্ষেত্ৰ' সলনি কৰা উচিত।’’
কিন্তু অক্ষতাক ভয় খুৱাব নোৱাৰিলে। নাছাৰ ৰকেট বিজ্ঞানীজনে নিজৰ পথৰ পৰা এটাও চুলি লৰচৰ কৰা নাছিল। কাৰো কথা নুশুনি তেওঁ নিজৰ কামত অধিক মনোনিৱেশ কৰে।
অক্ষতাই মেছাচুচেটছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন’লজি (এম আই টি)ৰ পৰা পি এইচ ডি লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক্ৰমান্বয়ে নাছাত স্থায়ী ৰকেট বিজ্ঞানী হিচাপে স্থান লাভ কৰে। এম আই টিৰ পৰা নাছালৈ যাত্ৰা অক্ষতাৰ বাবে সহজ নাছিল।
Continue Reading
