অসমৰ দৰং জিলাৰ পৰা ধুবুৰী, আৰু গোৱালপাৰাৰ পৰা লখিমপুৰলৈকে, ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বুলড'জাৰৰ শব্দ এতিয়া এক চিনাকি দৃশ্যত পৰিণত হৈছে। চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই উচ্ছেদ অভিযানসমূহে ৰাজহুৱা ভূমি অবৈধ দখলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা আৰু থলুৱা জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰাৰ লক্ষ্যৰে চলি আছে বুলি দাবী কৰা হয়। কিন্তু এই অভিযানসমূহে হাজাৰ হাজাৰ পৰিয়ালক স্থানচ্যুত কৰিছে আৰু ভূমিৰ মালিকীস্বত্ব, প্ৰব্ৰজন, পৰিচয় আৰু দুৰ্বল সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নসমূহ ৰাজহুৱা বিতৰ্কৰ কেন্দ্ৰলৈ লৈ আহিছে।
যদিও এনে অভিযান চলোৱাৰ বাবে যুক্তিযুক্ত কাৰণ থাকিব পাৰে, তথাপি ইয়াৰ ব্যাপকতা আৰু ক্ৰমবৰ্ধমান সংখ্যাই এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে: অসমে স্থানচ্যুত লোকসকলৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিবলৈ এক বিস্তৃত নীতি বিকশিত কৰিছেনে? চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি, ২০১৬ চনৰ পৰা ২০২৪ চনৰ আগষ্ট মাহৰ ভিতৰত মুঠ ১০,৬২০টা পৰিয়ালক চৰকাৰী ভূমিৰ পৰা উচ্ছেদ কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত, ২০২২ চনৰ মে' মাহৰ পিছত ৫,৮৫৪টা পৰিয়ালক উচ্ছেদ কৰা হৈছে। আনহাতে, এক শীৰ্ষস্থানীয় ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদপত্ৰত ২০২৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰকাশ পোৱা চৰকাৰী তথ্য মতে, এই সময়ছোৱাত উচ্ছেদ অভিযানৰ সময়ত চাৰিজন লোকৰ মৃত্যুও হৈছিল।
এই পৰিসংখ্যাসমূহে উচ্ছেদৰ ব্যাপকতাৰ এক ইংগিত দিয়ে, যদিও এয়া সকলো পাছৰ অভিযানৰ সম্পূৰ্ণ হিচাপ নহয়। উচ্ছেদৰ ফলত প্ৰভাৱিত হোৱা লোকসকলৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক পুনৰ সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ এক স্পষ্ট আৰু মানৱীয় নীতিৰ অভাৱে গভীৰ উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰিছে। চৰকাৰে থলুৱা অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰাৰ লগতে স্থানচ্যুত লোকসকলৰ মানৱীয় অধিকাৰো নিশ্চিত কৰিবলৈ এক সুসংহত পুনৰ্সংস্থাপন নীতি গ্ৰহণ কৰাটো অতি জৰুৰী। এই নীতিয়ে ভূমিহীন হোৱা পৰিয়ালসমূহৰ বাবে জীৱিকা আৰু বাসস্থানৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰিব।