ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ এই ৫টা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মানি চলক, জীৱনত সফলতা নিশ্চয় আহিব

ডিজিটেল ডেস্ক : ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই কৰ্মৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে, যুদ্ধক্ষেত্ৰত অৰ্জুনক বুজি পাইছে, তেওঁ কৈছে যে মানুহে সদায় ভাল কাম কৰি যাব লাগে, ফলৰ চিন্তা ভগৱানৰ ওপৰত এৰি দিব লাগে। যদি কোনোবাই জীৱন-ধাৰণৰ পথ নিৰ্ধাৰণ কৰে সেয়া হ’ল কৃষ্ণ। শ্ৰীকৃষ্ণৰ সমগ্ৰ জীৱন এখন পৰিচালনা গ্ৰন্থ, য’ত প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে জীৱন-যাপন কৰিব পৰাকৈ উত্তম সূত্ৰ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। মনটোক শান্ত আৰু স্থিৰ কৰিলে বেয়া পৰিস্থিতিতো সমাধান বিচাৰি উলিয়াব পাৰিব বুলি কৃষ্ণই শিকাইছে। জীৱনটো কেনেকৈ জীয়াব পাৰি জানো আহক।

 ১/ জীৱন এটা সংগ্ৰাম, যুঁজ দিবলৈ শিকক-

কাৰাগাৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা কৃষ্ণক জন্মৰ লগে লগে নিশা যমুনা পাৰ হৈ গোকুললৈ লৈ যোৱা হৈছিল। তৃতীয় দিনা আসুৰিক পুতনা আহি বধ কৰিবলৈ আহিল। ইয়াৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা সংগ্ৰামখন মৃতদেহ এৰি যোৱাৰ আগতে দ্বাৰকা ডুব যোৱালৈকে চলিছিল অহৰহ যুঁজ। জগতত আহিছে, তেন্তে সদায় সংগ্ৰাম চলি থাকিব, আনকি ঈশ্বৰেও মনুষ্য জীৱন লৈ জগতৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ পৰা হাত সাৰি যোৱা নাছিল। শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছে পৰিস্থিতিৰ পৰা পলাই নাযাব, তাৰ সন্মুখত দৃঢ়তাৰে থিয় হওক। কাৰণ, কৰ্ম কৰাটোৱেই মানৱ জীৱনৰ প্ৰথম কৰ্তব্য। আমি কেৱল কৰ্মৰ দ্বাৰাহে বিপদবোৰ জয় কৰিব পাৰো। কৃষ্ণই কেতিয়াও একো অভিযোগ কৰা নাছিল, তেওঁ প্ৰতিটো পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু জয় লাভ কৰিছিল।

 ২/ সুস্থ শৰীৰে বিজয় আনে-

শ্ৰীকৃষ্ণৰ শৈশৱ মাখন আৰু চেনিৰ মিঠাই খাই পাৰ হৈছিল। আজিও মানুহে লাড্ডু গোপালক এই ভোগ আগবঢ়ায়। এইটো এটা লক্ষণ যে আমাৰ খাদ্যাভ্যাস ভাল, বিশুদ্ধ, শক্তিশালী হ’ব লাগে। শৰীৰক সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ সৰুৰে পৰা মনোযোগ দিয়াটো প্ৰয়োজনীয়। অভিভাৱকত্বৰ পৰ্যায়টোৰ মাজেৰে যোৱা যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে এইটো এটা ডাঙৰ বাৰ্তা, আপোনাৰ সন্তানক এনে খাদ্য দিয়ক, যিয়ে তেওঁলোকক শক্তি প্ৰদান কৰিব। কেৱল ৰুচিৰ খাতিৰত জাংকফুড খুৱাব নালাগে।

 ৩/ পঢ়া-শুনা কিতাপৰ দৰে হ’ব নালাগে, সৃষ্টিশীল হ’ব লাগে-

ঋষি সন্দিপণিৰ আশ্ৰমত থাকি ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই শিক্ষা সমাপ্ত কৰিছিল। শাস্ত্ৰ অনুসৰি তেওঁ ৬৪দিনত ৬৪খন কলাৰ জ্ঞান অৰ্জন কৰিছিল। বৈদিক জ্ঞানৰ বাহিৰেও তেওঁ কলা শিকিছিল। শিক্ষা এনেকুৱা হ’ব লাগে যাতে আমাৰ ব্যক্তিত্বৰ সৃষ্টিশীল বিকাশ হয়। সংগীত, নৃত্য, যুদ্ধকে ধৰি ৬৪খন কলা কৃষ্ণৰ ব্যক্তিত্বৰ অংশ। তেওঁৰ এই কথাটোৱে আমাক শিকাইছে যে শিশুৰ মাজত কেৱল কিতাপৰ জ্ঞান পূৰণ নকৰে, তেওঁলোকৰ বহুমুখী বিকাশৰ বিকাশ নকৰে।

 ৪/ সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰক-

ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই সেইসকল লোকৰ সংগ কেতিয়াও এৰি নিদিয়ে, যিসকলক তেওঁ নিজৰ বুলি গণ্য কৰিছিল। তেওঁ কম বয়সতে অৰ্জুনক লগ পাইছিল বুলি মহাভাৰতত উল্লেখ আছে, কিন্তু অৰ্জুনৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক সদায় মধুৰ আছিল। সুদামা বা উদ্ধৱ। কৃষ্ণই যাক নিজৰ বুলি মানি লৈছিল তাৰে জীৱন ভৰাইছিল। কৃষ্ণই সম্পৰ্কৰ বাবে বহুতো যুদ্ধ কৰিছিল আৰু সম্পৰ্কৰ পৰাই বহু যুদ্ধত জয়ী হৈছিল। আমাৰ বাবে এই কথাবোৰৰ বাৰ্তা হ’ল সম্পৰ্কবোৰেই হৈছে এজন সংসাৰিক মানুহৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্পদ।

 ৫/ শান্তি থাকিলে সকলো সম্ভৱ-