দিনে দুবাৰকৈ অদৃশ্য হয় এই মন্দিৰটো, দৈনিক হাজাৰ হাজাৰ ভক্ত আহে দৰ্শনৰ বাবে, জানো আহক ক’ত এই মন্দিৰ?

ডিজিটেল ডেস্ক : ভাৰতবৰ্ষ মন্দিৰ আৰু তীৰ্থযাত্ৰাৰ দেশ বুলি কোৱা হয়। যদি আমি দেশৰ ভিতৰৰ পৰা এই দুটা কথা আঁতৰাই পেলাওঁ, তেন্তে হয়তো ভাৰতৰ অস্তিত্বৰ অন্ত পৰিব। ভাৰতৰ প্রতিটো প্রাচীন মন্দিৰৰ ভিতৰত কিছু বিশেষত্ব আছে৷ আজি আমি আপোনালোকক এনে এটা প্ৰাচীন মন্দিৰৰ বিষয়ে ক’ম, যিটো দিনত দুবাৰকৈ নোহোৱা হৈ যায়। প্ৰতিবছৰে লাখ লাখ ভক্তই দৰ্শনৰ বাবে আহে এই মন্দিৰলৈ।

 ১. গুজৰাটৰ বদোদৰাত নিৰ্মিত মন্দিৰ-

বিখ্যাত বদোদৰা চহৰ গুজৰাটৰ পৰা প্ৰায় ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত জাম্বুছাৰ তহচিল। এই তহচিলৰ কবি কম্বোই গাঁৱত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে এই স্তম্ভেশ্বৰ মন্দিৰ। এই মন্দিৰটো প্ৰায় ১৫০ বছৰ পুৰণি বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। ভগৱান ভোলেনাথৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এই মন্দিৰৰ প্ৰতি কেৱল গুজৰাটেই নহয় দেশ-বিদেশৰ জনসাধাৰণৰ গভীৰ বিশ্বাস আছে। শাওণ মাহত ইয়াত দৰ্শনৰ বাবে বৃহৎসংখ্যক ভক্তই ভিৰ কৰে।

২. দিনটোত দুবাৰকৈ নোহোৱা হৈ যায় এই মন্দিৰ-

এই মন্দিৰটো দিনটোত দুবাৰকৈ নোহোৱা হৈ যায়। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল এই মন্দিৰটো সাগৰৰ পাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই মন্দিৰটো পুৱা আৰু গধূলি সাগৰৰ জলপৃষ্ঠ বৃদ্ধি হ’লে ঢৌত ডুব যায়। কিছু সময়ৰ পাছত যেতিয়া পানী কমি যায়, তেতিয়া এই মন্দিৰটো পুনৰ পুৰণি ৰূপত আৱিৰ্ভাৱ হয়। এই বৈশিষ্ট্যৰ বাবে ইয়াক ‘ব্যানিশ মন্দিৰ’ বুলিও কোৱা হয়। দৈনিক শতাধিক ভক্তই তাত উপস্থিত হৈ এই অদ্ভুত দৃশ্য চাবলৈ ভিৰ কৰে। পানী কমি যোৱাৰ পাছত মন্দিৰলৈ গৈ জীৱনত সুখ আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে ভগৱান ভোলেনাথৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰে।

 ৩. ভগৱান কাৰ্তিকেয়ে কৰিছিল তাড়কাসুৰৰ বধ-

এই আচৰিত মন্দিৰৰ কাহিনীও স্কন্ধ পুৰাণত পোৱা যায়। শাস্ত্ৰ অনুসৰি তড়কাসুৰ নামৰ এজন দানৱ ভগৱান শিৱৰ একান্ত ভক্ত আছিল। তীব্ৰ তপস্যা কৰি তেওঁ ভগৱান ভোলেনাথক সন্তুষ্ট কৰিছিল। তেওঁৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ তেওঁক এটা বৰদান প্ৰদান কৰিলে। ইয়াৰ পিছত তড়কাসুৰে ত্ৰিলোকত হুলস্থুলৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁৰ অত্যাচাৰৰ কাহিনী শুনি ভগৱান শিৱই তৃতীয় চকুৰ শিখাৰ পৰা ভগৱান কাৰ্তিকেয়ক উৎপন্ন কৰি পৃথিৱীলৈ আহি তাড়কাসুৰক বধ কৰিলে।

 ৪. আত্মগ্লানি দূৰ কৰিবলৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল এই মন্দিৰ-

কোৱা হয় যে ভগৱান কাৰ্তিকেয়ে তড়কাসুৰক হত্যা কৰাৰ পাছত নিজকে অপৰাধবোধত ভুগিছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল যে দানৱ হোৱাৰ পাছতো তড়কাসুৰ এজন মহান শিৱভক্ত আছিল আৰু তেওঁ এজন শিৱভক্তক বধ কৰিছিল। তেওঁৰ অৱস্থা বুজি ভগৱান বিষ্ণুৱে তেওঁক সান্ত্বনা দি ক’লে যে মানুহ বধ কৰা দানৱক বধ কৰাটো অযুক্তিকৰ নহয়। ইয়াৰ পাছতো কাৰ্তিকেয়ে অপৰাধবোধৰ পৰা মুক্তি পোৱা নাছিল, তেতিয়া ভগৱান বিষ্ণুৱে তেওঁক সাগৰৰ পাৰত শিৱলিং প্ৰতিষ্ঠা কৰি পূজা কৰিবলৈ উপদেশ দিলে। ভগৱান কাৰ্তিকেয়ে মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা ঠাইত এই হেৰাই যোৱা মন্দিৰটো আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।