হিন্দুসকলৰ ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতাত ৭০০টা শ্লোক আৰু ১৮টা অধ্যায় আছে। গীতা এনে এক মহাপুৰাণ, য’ত এজন ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে কোৱা হয়। গীতাত এনে শিক্ষাৰ কথা লিখা আছে, যিবোৰ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ সময়ত শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক দিছিল। শাস্ত্ৰজ্ঞসকলে

Listen to Article

2 min read

80%

ডিজিটেল ডেস্কঃ হিন্দুসকলৰ ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতাত ৭০০টা শ্লোক আৰু ১৮টা অধ্যায় আছে। গীতা এনে এক মহাপুৰাণ, য’ত এজন ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে কোৱা হয়। গীতাত এনে শিক্ষাৰ কথা লিখা আছে, যিবোৰ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধৰ সময়ত শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক দিছিল। শাস্ত্ৰজ্ঞসকলে কয় যে ভাগৱত গীতাৰ কিছুমান কথা বুজিলে আৰু পালন কৰিলে মানুহৰ জীৱন সফল আৰু সুখী হয়।

আপোনালোকক জনাও যে গীতাত কৰ্ম, জ্ঞান যোগ, ৰাজ আৰু ভক্তি যোগৰ কথা অতি সুন্দৰকৈ উল্লেখ কৰা হৈছে। জীৱনক সুখী আৰু সহজ কৰি তোলাৰ ৰহস্য গীতাৰ ৪টা শ্লোকত লুকাই আছে। সেইবোৰৰ অৰ্থ বুজি আৰু সেইবোৰ অনুসৰণ কৰি এজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ জীৱনটো সুখী কৰি তুলিব পাৰে।

গীতাৰ এই শ্লোকবোৰ অনুসৰণ কৰক

১)যদ্যাদচৰতি শ্রেষ্ঠত্বদেৱেতৰো জনঃ।

সয়তপ্ৰমাণ কুৰুতে লোকস্তদ্নুৱৰ্ততে। (यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जन:। स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते।।)

গীতাত উল্লেখ কৰা এই শ্লোকটোৰ অৰ্থ হ’ল এজন নিখুঁত মানুহে মহান কাম কৰে, আনসকলে তেওঁৰ দৰে আচৰণ কৰে। কোৱা হয় যে শ্ৰেষ্ঠ মানুহৰ কৰ্ম দেখি সমগ্ৰ মানৱ সমাজেও তেওঁৰ দৰে একেবোৰ কথাকে অনুসৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

২)চিন্তয়া জয়তে দুখম ননয়থেহেতি নিশ্ৰয়ী।

তয়া হীনঃ সুখী শান্তঃ সৰ্বত্ৰ গলিতস্পৃহ।(चिन्तया जायते दुःखं नान्यथेहेति निश्चयी। तया हीनः सुखी शान्तः सर्वत्र गलितस्पृहः।।)

গীতাৰ এই শ্লোকটোৰ অৰ্থ হ’ল মানুহৰ জীৱনত দুখ-কষ্টৰ জন্ম হয় চিন্তাৰ পৰা। বেছি চিন্তা কৰি থাকিলে মানুহে নিজকে আঘাত দিয়াৰ দৰে হয়। সেয়ে জীৱনত বেছি চিন্তা কৰা এৰিব পাৰিলেহে মানুহ সুখী আৰু শান্ত হৈ থাকে।

৩)কৰ্মনিয়েৱধিকাৰস্তে মা ফলেষু কদাচন।

মা কৰ্মফলহেতুৰ্ভূৰ্মা তে সদগোৎস্তত্বকৰ্মণি।(कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि।।)

অৰ্থাৎ মানুহৰ কেৱল নিজৰ কৰ্মৰ ওপৰতহে অধিকাৰ আছে। কৰ্মৰ ফলৰ বিষয়ে আপুনি নাজানে আৰু জানিবও নোৱাৰে। সেইবাবেই শ্ৰীকৃষ্ণই কৈছিল যে কামবোৰ কৰি থাকক, ফলাফলৰ বাবে চিন্তা নকৰিব। মাঁথো এলাহ নকৰি একাগ্ৰচিত্তে কাম কৰক।

৪)যৎসাংখ্য: প্ৰাপ্যতে স্থান তদ্যোগৰ্পি গম্যতে।

একম সাংখ্য চ যোগ চ য়ঃ পশ্যাতি চ পশ্যাতি।(यत्साङ्‍ख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्यौगैरपि गम्यते। एकं साङ्‍ख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति।।)

এই শ্লোকৰ অৰ্থ হ’ল সাংখ্য যোগীসকলে যি জ্ঞান লাভ কৰে, সেই জ্ঞানেই কৰ্মযোগীসকলেও লাভ কৰে। শ্ৰীকৃষ্ণৰ মতে যিজন ব্যক্তিয়ে সাংখ্য আৰু কৰ্মযোগক একে বুলি ভাবি কাম কৰে তেওঁৱেই সফল হয়।