অসমৰ সেউজীয়া চাহ বাগিচাসমূহত হাজাৰ হাজাৰ মহিলায়ে প্ৰতিদিনে পুৱাই চাহ পাত চিঙাৰ কামত নিয়োজিত হয়। সমগ্ৰ দেশৰ এক বৃহৎ অংশ চাহ উৎপাদন কৰা এই শ্ৰমিক মহিলাসকলে কামৰ অন্তত চাহ বাগিচাৰ সংকুচিত আৰু তিয়নীয়া শ্ৰমিক আৱাসলৈ উভতি আহে। চৰকাৰী তথ্য অনুসৰি, নমুনা পঞ্জীয়ন ব্যৱস্থাৰ বিশেষ বুলেটিনত অসমে দেশৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক মাতৃ মৃত্যুৰ অনুপাত থকা ৰাজ্যসমূহৰ অন্যতম হিচাপে স্থান লাভ কৰি আহিছে। বিগত দুটা দশকত ৰাজ্যৰ সামগ্ৰিক পৰিসংখ্যা কিছু উন্নত হ'লেও তাৰ সুফল দুৰ্গম চাহ বাগিচা অঞ্চলসমূহলৈ সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰসাৰিত হোৱা নাই।
ঊনবিংশ শতিকাত চাহ খেতিৰ বাবে মধ্য আৰু পূৰ্ব ভাৰতৰ পৰা অনা শ্ৰমিকসকলৰ বংশধৰ আদিবাসী সম্প্ৰদায়ৰ মাজত গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱকালীন সময়ত মাতৃৰ মৃত্যুৰ ঘটনা এতিয়াও প্ৰতিৰোধযোগ্য কাৰণসমূহৰ বাবে অব্যাহত আছে। শ্ৰমিক লাইনৰ কোনো গৰ্ভৱতী বা প্ৰসূতি মহিলাৰ মৃত্যু হ'লে চিকিৎসাগত কাৰণ দেখুওৱা হয় যদিও ইয়াৰ অন্তৰালত সামাজিক, অর্থনৈতিক আৰু ব্যৱস্থাৰ লগত জড়িত বিভিন্ন সমস্যা থকা বটা প্ৰকাশ পাইছে।