স্বাস্থ্য নহয়, ভাৰতত গুৰুত্ব দিয়া হয় ধৰ্মত: দেশত এজনৰ স্বাস্থ্যৰ নামত দৈনিক খৰচ চাৰি টকা

ডিজিটেল ডেস্ক: ভাৰতত এজন ব্যক্তিৰ স্বাস্থ্যৰ মূল্য মাত্ৰ ৪.৮ টকা৷ আচৰিত যেন লাগিলেও এই কথাই সত্য৷ হয়, ভাৰতত এজন ব্যক্তিৰ স্বাস্থ্যৰ নামত চৰকাৰে প্ৰতিদিনে ব্যয় কৰে মাত্ৰ ৪.৮ টকা৷ এজন ব্যক্তিৰ মুঠ স্বাস্থ্য ব্যয়ৰ প্ৰায় ৪০.৮ শতাংশ চৰকাৰৰ। আনহাতে, ইয়াৰ ৪৮.৮ শতাংশ ব্যক্তিগৰাকীৰ নিজা খৰচ৷ শেহতীয়াকৈ, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য একাউণ্টে (এনএইচএ) প্ৰকাশ কৰা এক প্ৰতিবেদনত এই তথ্য প্ৰকাশ পাইছিল। ২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ বাবে প্ৰকাশিত তথ্য অনুসৰি, চৰকাৰে এই সময়ছোৱাত জনমূৰি স্বাস্থ্যৰ বাবে প্ৰায় ১,৭৫৩ টকা ব্যয় কৰিছে, ২০১৩-১৪ বৰ্ষত প্ৰায় ১,০৪২ টকাৰ বিপৰীতে, বিগত চাৰি বছৰত ৭১১ টকা বৃদ্ধি হৈছে৷

ইয়াৰ বিপৰীতে, যদি আমি লোকসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ পকেটৰ পৰা স্বাস্থ্যৰ ওপৰত কৰা ব্যয়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰোঁ তেন্তে দেখা যায় ২০১৩-১৪ বৰ্ষত ২,৩৩৬ টকাৰ তুলনাত ২০১৭-১৮ বৰ্ষত প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে স্বাস্থ্যব্যয় গড়ে ২,০৯৭ টকা আছিল। মুঠতে, মুঠ স্বাস্থ্য ব্যয়ৰ প্ৰায় ৪৮.৮ শতাংশ মানুহে নিজে ব্যয় কৰে। ২০১৩-১৪ বৰ্ষত এই পৰিসংখ্যা আছিল ৬৪.২  শতাংশ। এন.এইচ.এ. ২০১৪-১৫ আৰু ২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ পৰিসংখ্যাৰ তুলনা কৰি, চৰকাৰী চিকিৎসালয় আৰু সুবিধাবোৰত মানুহৰ পকেটৰ বাহিৰত ব্যয় ৫০ শতাংশ হ্ৰাস হৈছে। ভাৰতে জিডিপিৰ মাত্ৰ ১.৩৫ শতাংশ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত ব্যয় কৰে৷

তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে, ২০১৩-১৪ বৰ্ষত মুঠ স্বাস্থ্য ব্যয়ৰ চৰকাৰৰ অংশ আছিল প্ৰায় ২৮.৬ শতাংশ, যি ২০১৭-১৮ বৰ্ষত ৪০.৮ শতাংশ আছিল। দৰাচলতে, ২০১৩-১৪ বৰ্ষত ১.১৫ শতাংশৰ তুলনাত দেশখনে ইয়াৰ মুঠ জিডিপিৰ প্ৰায় ১.৩৫ শতাংশ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত ব্যয় কৰিছে।

স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ সচিব ৰাজেশ ভূষণৰ মতে, ২০১৭-১৮ বৰ্ষৰ বাবে মুকলি কৰা এনএইচএ-ৰ প্ৰতিবেদনে কেৱল স্বাস্থ্য খণ্ডত চৰকাৰী ব্যয় বৃদ্ধি কৰাই প্ৰতিফলিত নকৰে, লগতে জনস্বাস্থ্য সুবিধাসমূহৰ ওপৰত মানুহৰ বৰ্ধিত আস্থাৰ প্ৰতিও আঙুলিয়াই দিয়ে। কেৱল সেয়াই নহয়, ২০১৩-১৪ বৰ্ষত চৰকাৰে ইয়াৰ মুঠ ব্যয়ৰ মাত্ৰ ৩.৭৮ শতাংশ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত ব্যয় কৰিছিল, যি ২০১৭-১৮ বৰ্ষত ৫.১২ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে।

আনহাতে, ২০২০ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় অপৰাধ ৰেকৰ্ড ব্যুৰ’ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০২০ বৰ্ষত ২৭,৬২৩ জন লোকে অসুস্থতাৰ বাবে আত্মহত্যা কৰিছিল, যিটো মুঠ আত্মহত্যাৰ ১৮ শতাংশ আছিল।

মুঠতে, এইটো ক’ব পাৰি যে যদিও স্বাস্থ্য খণ্ডৰ ওপৰত চৰকাৰী ব্যয় বৃদ্ধি কৰা হৈছে, তথাপি দেশৰ এক বৃহৎ জনসংখ্যা এতিয়াও এই স্বাস্থ্য সেৱাৰ পৰা বহু দূৰত আছে। স্বাস্থ্যৰ ওপৰত পৰ্যাপ্ত আবণ্টনৰ অভাৱৰ বাবে, বিপিএল জনসংখ্যাৰ সাত শতাংশ আৰু ২৩ শতাংশ ৰোগীয়ে স্বাস্থ্য সেৱাৰ বোজা বহন কৰিবলৈ অক্ষম।

অৱশ্যে, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২০২৫ চনৰ ভিতৰত স্বাস্থ্যসেৱাৰ ওপৰত জিডিপিৰ প্ৰায় ২.৫ শতাংশ ব্যয় কৰাৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, বিশ্বব্যাপী গড়ৰ প্ৰায় ছয় শতাংশৰ বিপৰীতে। দুৰ্ভাগ্যজনক কথাটো হ’ল যে চাৰিটা পৰিয়ালৰ এজনে চিকিৎসা সেৱাৰ বাবে পৰিশোধ কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সম্পত্তি বিক্ৰী কৰিব লাগিব অথবা ঋণ ল'ব লাগিব।