ডিজিটেল ডেস্কঃ চাহৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত মানুহৰ অভাৱ নাই। ইয়াত মানুহৰ দিন চাহেৰে আৰম্ভ হয় আৰু চাহ একাপ খাই শেষ হয়। কিছুমান মানুহৰ চাহ খোৱাৰ এনে অভ্যাস আছে যে সাৰ পোৱাৰ লগে লগে বিচনা চাহ খায়। গাখীৰ, চেনি, চাহপাত আৰু আদা বা ইলাচিৰ পৰা তৈয়াৰী গাখীৰৰ চাহ সোৱাদত উৎকৃষ্ট হ’ব পাৰে, কিন্তু ই স্বাস্থ্যৰ বাবে যথেষ্ট ক্ষতি কৰে। গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী এই চাহ অতি নিচাযুক্ত, যাৰ বাবে বাৰে বাৰে খাবলৈ মন যায়।
চাহত কেফেইন থাকে, যাৰ ফলত পেট ফুলাৰ সমস্যা হ’ব পাৰে। গাখীৰ আৰু কেফেইনৰ মিশ্ৰণত গেছ উৎপন্ন হয়, যাৰ ফলত পেট ফুলা হয়। চাহত থিওফিলিন পোৱা যায় যাৰ ফলত শৰীৰত পানীলগা আৰু কোষ্ঠকাঠিন্য হয়। সেয়েহে বেছিভাগ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে গাখীৰত পোৱা প্ৰ’টিনৰ প্ৰতি সংবেদনশীলতা অনুভৱ কৰে, যাৰ ফলত কোষ্ঠকাঠিন্য হয়।
গাখীৰ আৰু চাহপাত মিলি বহু পুষ্টিকৰ উপাদান শোষণ হোৱাত বাধা দিয়ে, যাৰ ফলত শৰীৰত পুষ্টিকৰ উপাদানৰ অভাৱ হয়। ইয়াৰ ফলত বিশেষকৈ আইৰণ আৰু জিংকৰ অভাৱ হয়।
চাহত এটা ফ্লেভন’ইড পোৱা যায়, যাক কেটেচিন বুলি কোৱা হয়, ইয়াক হৃদযন্ত্ৰৰ বাবে উপকাৰী বুলি বিবেচিত হয় যদিও এক অধ্যয়নৰ মতে গাখীৰত পোৱা প্ৰ’টিনৰ এটা গোট চাহপাতৰ লগত মিহলি হ’লে কেটেচিনৰ ঘনত্ব হ্ৰাস কৰে।
গাখীৰৰ চাহত থকা কেফেইনে টোপনিৰ চক্ৰত ব্যাঘাত জন্মায়, যাৰ ফলত ৰাতি টোপনি নাহে আৰু অনিদ্ৰা হ’ব পাৰে। গাখীৰৰ চাহত থকা সম্পূৰ্ণ চৰ্বিযুক্ত গাখীৰ আৰু চেনিৰ বাবে ওজন দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায়।
আন আন সমস্যাৰ লগতে গাখীৰৰ চাহ খোৱাৰ ফলত মূৰৰ বিষ, এচিডিটি, বমি, বমি, ভোক কমি যোৱা, উদ্বেগ আদি লক্ষণো দেখা দিব পাৰে।
Continue Reading
