আপুনি জানেনে চুলিত ব্যৱহাৰ কৰা ৰং কিমান ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে; এইকেইটা দিশত হওক সাৱধান!

ডিজিটেল ডেস্ক : আজিৰ যুগত ফেশ্বন বুলি ক'লে সকলোৱে নিজকে সুকীয়াকৈ উপস্থান কৰিব বিচাৰে৷ ছালৰ পৰা চুলিলৈ সকলো উজলাই তুলিব বিচাৰে। চুলিত ভিন্ন ৰং প্ৰয়োগ কৰাটোও যেন ফেশ্বনৰ এক এৰাব নোৱৰা অংগ হিচাপে পৰিগনিত হৈছে৷ কোনোৱে পোচাকৰ লগত সলনি কৰে চুলিৰ ৰং৷ আন কোনোৱে আকৌ প্ৰয়োজন অনুসৰি কৰে চুলিও ৰং৷ সি যিয়ে নহওক চুলিৰ ৰঙে কেতিয়াবা একোজন ব্যক্তিৰ বাবে সুকীয়া ব্যক্তিত্ব গঢ় দিয়ে৷ ক’লা চুলিত কৃত্ৰিম ৰঙৰ প্ৰলেপ দি সলনি কৰা হয় ফেশ্বন। কিছুমানে বগা চুলি ক'লা কৰে আৰু আন কিছুমানে ক'লা চুলিত ৰঙৰ বাহাৰ সানে। কিন্তু আপুনি জানেনে যে বহুতো চুলিৰ ৰঙত ৰাসায়নিক পদাৰ্থ থাকে যিয়ে চুলিৰ লগতে শৰীৰৰ আন অংগক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰিব পাৰে? গতিকে চুলিত ৰং কৰাৰ আগতে আপুনি এইবোৰ দিশ লৈ হ'ব লাগিব সাৱধান-
চুলিৰ ৰং কিমান দিন চুলিত থাকিব সেই বিষয়ে চুলিৰ ৰং তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি - দীৰ্ঘম্যাদী, ক্ষণস্থায়ী আৰু মজলীয়া।

চুলিৰ ৰং হৈছে এক ৰাসায়নিক পদাৰ্থ। ৰংটো অক্সিডাইজিং ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ সৈতে মিহলি কৰা হয় আৰু তাৰ পাছত মূৰত লেপন কৰা হয়। বেছিভাগ ক্ষেত্ৰত ইয়াত প্ৰতি অক্সাইডত হাইড্ৰজেন থাকে।
দৰাচলতে, বেছিভাগ ৰং হিচাপে ব্যৱহৃত অবজেক্টটোক পিপিডি বুলি কোৱা হয়। প্ৰতি অক্সাইডত হাইড্ৰজেনৰ সৈতে প্ৰতিক্ৰিয়া কৰাৰ পাছত, ই ক'লা ৰঙৰ সৃষ্টি কৰে। এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰৰ মিশ্ৰণ এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে চুলিত প্ৰয়োগ কৰিলে চুলি ক'লা হয়। এই দুটা ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ বাহিৰেও, আন কিছুমান উপাদান চুলিৰ ৰঙত থাকে, যেনে এমোনিয়া, ৰেচাৰ্চিনোল, সীহ এচিটেট ইত্যাদি।

এমোনিয়াই চুলিৰ ছালত সৰু ছিদ্ৰ কৰে যাতে ৰংটো সঠিকভাৱে চুলিত প্ৰৱেশ কৰে। এমোনিয়াই সমগ্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াটো ভালদৰে কৰাৰ বাবে সঠিক পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। গতিকে চুলিৰ ৰঙত এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থ থকাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
আনহাতে, প্ৰতি অক্সাইডত হাইড্ৰজেনে কেৱল ৰং অক্সিডাইজ নকৰে কিন্তু লগতে ইয়াৰ নিজৰ চুলিৰ ৰং বিনষ্টও কৰে। যেনেদৰে পুৰণি বেৰবোৰ ৰং দিয়াৰ আগতে ৰং অবিহনে ঘঁহি ৰং কৰা হয়, ঠিক তেনেদৰে ইয়াতো সেইটো ঘটে। ৰাসায়নিক পদাৰ্থটোৱে এনে কৰোঁতে চুলিৰ ছালফাৰ ধ্বংস কৰে। এইটোই সামগ্ৰিকভাৱে চুলিৰ ৰং কৰা প্ৰক্ৰিয়া।

হ’বপৰা বিভিন্ন সমস্যা
মূৰভৰ্তি বগা চুলি কোনেনো ভাল পায়! গতিকে তেওঁলোকে বহু বছৰ ধৰি তেওঁলোকৰ চুলি ৰং কৰি আহিছে। অৱশ্যে, এনে কৰাৰ পাছতো, সকলো লোকেই সমস্যাত ভোগা নাই। কিন্তু বহুতো লোকে নানান সমস্যাত ভোগে।

বহুলোকৰ ৰঙৰ প্ৰতি এলাৰ্জি আছে। বহুক্ষেত্ৰত, দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে ৰং ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছতো হঠাতে এলাৰ্জি হ'ব পাৰে। ইয়াৰ মুখ্য কাৰণ হৈছে পিপিডি। এই উপাদানটোৰ বাহিৰে চুলিৰ ৰং তৈয়াৰ কৰাটো কঠিন। কেতিয়াবা 'ডাই এমিনো টলুইন'ৰ দ্বাৰা ৰং তৈয়াৰ কৰা হয়। আন কিছুমান ৰাসায়নিক পদাৰ্থও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বজাৰত বিক্ৰী হোৱা প্ৰায় সকলো ৰঙত পিপিডি আছে।

হেনাৰ জৰিয়তেও চুলিত ৰঙা ৰং কৰা হয়। চুলিৰ ৰঙৰ এলাৰ্জিৰ ফলত মূৰৰ ছাল খজুৱতি হয়, মূৰৰ ছাল ফুলি যায়। আনকি মুখ, চকুৰ পতাও ফুলিব পাৰে। যদি অধিক অতিৰিক্ত হয়, ৰস জমা হয়। মূৰৰ পৰা এলাৰ্জি শৰীৰলৈও বিয়পিব পাৰে। বহুলোকে গোঁফত ৰং প্ৰয়োগ কৰে। ইয়াৰ ফলতো এলাৰ্জি হ'ব পাৰে।

অৱশেষত, যদি ৰঙত পিপিডিৰ স্তৰ কম হয়, ক্ষতি কম হ'ব পাৰে। আপুনি ৰঙৰ পেকেট এটাত লিখা থকাতকৈ বেছি সময় মূৰত লগাই নাৰাখিব। সময়ত ধুই পেলাওক। যদি ৰঙৰ কোনো সমস্যা আছে, নিশ্চিতভাৱে এজন চৰ্মৰোগ বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লওক।